Réparer les vivants (2016)

Recensie Réparer les vivants CinemagazineRegie: Katell Quillévéré | 104 minuten | drama | Acteurs: Tahar Rahim, Emmanuelle Seigner, Anne Dorval, Bouli Lanners, Kool Shen, Monia Chokri, Alice Taglioni, Karim Leklou, Finnegan Oldfield, Théo Cholbi, Alice de Lencquesaing, Gabin Verdet, Galatéa Bellugi, Titouan Alda, Andranic Manet, Irina Muluile

Het is eigenlijk te bizar voor woorden. Een hart dat ’s ochtends nog klopt in de borst van een jonge surfer, probeert 24 uur later te kloppen in de borst van een vrouw van middelbare leeftijd, een cultuurliefhebster, moeder en levensgenieter. Hoe dat zo gaat zien we in de Franse speelfilm ‘Réparer les vivants’, gebaseerd op de roman van Maylis de Kerangal. In de film maken we de laatste uren mee van Simon, een jonge surfer die na een auto-ongeluk in coma raakt. En we beleven de beladen uren voor en tijdens de operatie van Claire, een vrouw met een progressieve hartziekte.

‘Réparer les vivants’ gunt ons een blik in een fascinerende wereld. Van het agentschap dat alle transplantaties coördineert tot het team van specialisten dat razendsnel het hart moet testen, uitsnijden en transporteren. En we beleven de uiteindelijke hartoperatie, gelukkig niet heel bloederig maar gedetailleerd genoeg.

Veel meer dan een film over een orgaandonatie, is dit een portrettering van de mensen die haar uitvoeren. De uitgeputte verpleegster die Simon liefdevol verzorgt, de toegewijde arts en zijn assistente die razendsnel het hart moeten uitsnijden en terugvliegen, de chirurg die het hart moet transplanteren, al die kleine schakels die dit grote wonder mogelijk maken. We leren ze allemaal een beetje kennen en door de emotionele impact van het onderwerp leven we met hen allemaal mee. Ook met Claire, ondanks (of juist dankzij) dat ene stiekeme sigaretje.

‘Réparer les vivants’ is ook nog eens een film over liefde. De liefde voor het kind, de liefde voor een vriend of vriendin, de liefde van Claires ongeruste zonen voor hun zieke moeder, de liefde van de artsen voor hun beroep. En liefde voor het leven, met al zijn pieken en dalen.

Dit alles in een rustig tempo, waarin de gebeurtenissen elkaar snel genoeg opvolgen om nooit te vervelen. Ook visueel is het drama de moeite waard, met prachtige surfscènes, een originele uitbeelding van het verkeersongeluk en in weemoed gedrenkte flashbacks. Met bovendien heerlijke muziek en een cast zonder zwakke schakels.

Na het aangrijpende familiedrama ‘Suzanne’ (2013), is ‘Réparer les vivants’ de tweede treffer op rij voor de jonge regisseuse Katell Quillévéré. Een film over een wereld waar we binnen 24 uur het leven kunnen doorgeven van de een op de ander. Niet voor geld of roem maar gedreven door compassie en toewijding. Als dat niet hoopgevend is…

Henny Wouters