Sky Captain and the World of Tomorrow (2004)

Regie: Kerry Conran | 107 minuten | actie, avontuur, science fiction, thriller | Acteurs: Jude Law, Gwyneth Paltrow, Angelina Jolie, Giovanni Ribisi, Michael Gambon, Ling Bai, Omid Djalili, Laurence Olivier, Trevor Baxter, Julian Curry, Peter Law, Jon Rumney, Khan Bonfils, Samta Gyatso. Louis Hilyer

‘Sky Captain and the World of Tomorrow’ heeft veel weg van een tot leven gekomen stripverhaal uit de jaren 30. Dit is niet zo gek, aangezien debuterend regisseur Kerry Conran een ware stripfanaat is. Werkelijk alles wat er in zijn hoofd moet hebben rondgespookt over science fiction, komt in deze film tot uiting. Dit was niet mogelijk geweest zonder de zogenaamde blue- en greenscreen technologie. Voor slechts een blauw scherm moest de cast een staaltje acteerwerk laten zien; de locaties, decors, attributen en overige art direction zijn daarna digitaal vervaardigd. Het voordeel hiervan is een veel kortere opnameperiode dan de gemiddelde Hollywoodfilm en een kostenplaatje van ‘slechts’ zestig miljoen dollar. Als we dit vergelijken met budgetten van ‘Spiderman’ (139.000.000 dollar) en ‘Matrix Reloaded’ (127.000.000 dollar) heeft Conrad het netjes gehouden.

De aandacht in deze film is voornamelijk gegaan naar de special effects en blue screen technieken. Hierbij liet Conran liet zich inspireren door filmklassiekers als ‘Metropolis’, ‘Frankenstein’ en ‘King Kong’. Zo vallen een aantal zaken op die vrij typisch zijn in de film uit de jaren 30. Er wordt veel gebruik gemaakt van beeldovervloeiers (een krantenkop die over het beeld schuift bijvoorbeeld) en geometrische kaderingen (zoals schuine lijnen van wolkenkrabbers). Ook valt de wat grauwe, blauwige achtergrondkleur op die doet denken aan klassieke tijden.

Alhoewel de speciale technieken de aandachtstrekker zijn, moet gezegd geworden dat de cast het ook niet slecht doet, zeker als je beseft dat alle acteerprestaties voor een blauw scherm hebben plaatsgevonden. Jude Law heeft goed geoefend op een Engels accent, wat een grappige dimensie aan de film geeft. Maar dan volgt de kritiek. De karakters en het verhaal zijn namelijk, in tegenstelling tot de mooie beelden, zeer slecht uitgewerkt. Elke mogelijkheid van diepgang of emotie is in deze film uitgesloten. Dit maakt de karakters plat, het verhaal zwak en daardoor de film minder interessant dan hij had kunnen zijn. Amusant is hij echter wel, want er wordt met een flinke knipoog gekeken naar het doktersromangehalte van de jaren 30.

De alternatieve titel van deze film is ‘The World of Tomorrow’, maar omdat gevreesd werd voor verwarring met ‘The Day after Tomorrow’ is gekozen voor de toevoeging ‘Sky Captain’. Wie houdt van drama, diepgang en spanning, kan deze film van de prioriteitenlijst afhalen. Voor wie blue screentechnieken, special effects en een ontspannend, luchtig verhaal belangrijk zijn, is ‘Sky Captain and the World of Tomorrow’ beslist de moeite waard.

Josine van Gils