Detective zijn weer helemaal hot sinds het immense succes van de ‘Millennium’ en ‘The Killing’ reeks. Nou ja, daarvoor eigenlijk ook al, maar het genre had altijd een beetje een stoffig imago. Televisieseries als ‘Derrick’ waren nu niet bepaald hip. Sinds ‘Millennium’ is het volgen van speurende agenten weer iets waar je je als hippe tv-kijker niet voor hoeft te schamen. Vooral Scandinavische detectives pikken een graantje mee van deze hype. ‘Varg Veum’ profiteert van de hernieuwde interesse. Varg Veum – het klinkt als de naam van een Scandinavische blackmetalband, maar dat is het dus niet – is een creatie van de Noorse schrijver Gunnar Staalesen.

“There is nothing in the desert. No man needs nothing.” Aan het woord is niet prins Feisal, maar de androïde David (Michael Fassbender), die tijdens de meer dan tweejarige reis van het ruimteschip Prometheus – terwijl de rest van de crew zich in cryoslaap bevond – de tijd heeft gedood onder andere met het kijken van ‘Lawrence of Arabia’. Een film die de robotman duidelijk fascineert, daar hij Peter O’Toole naspeelt tijdens zijn omzwervingen aan dek. ‘There is nothing’ komt tegen het einde van de film nog een keer terug, maar dan in een volstrekt andere context. Wel weer in een dialoog met David, van wie op dat moment duidelijk wordt

Problematische familieverhoudingen, onmogelijke liefdes, existentiële leegtes; het zijn bekende thema's in het oeuvre van regisseur Wes Anderson. De eigenzinnige Texaan maakt films waar iedereen een mening over heeft; either you love him or you hate him - een tussenweg is er niet. 'Moonrise Kingdom' (2012), een fabel over een kalverliefde tussen twee verloren zielen, is onmiskenbaar een Wes Anderson-film. Het verhaaltje mag dan weinig om het lijf hebben, de wonderlijke wereld waar Anderson zijn kijkers mee naartoe neemt en de zorgvuldigheid waarmee hij die wereld heeft aangekleed hebben iets onmiskenbaar magisch.

Als je niet beter zou weten is het niet raar om te denken dat Ned (Paul Rudd), hoofdrolspeler in de komedie ‘Our Idiot Brother’ lichtelijk zwakbegaafd is. Want wie presteert het nou om in de gevangenis terecht te komen door een politieagent in uniform te proberen drugs te verkopen? Tot twee keer toe wel te verstaan. Voor Ned is dit echter de normaalste zaak van de wereld, hij staat simpelweg niet al te erg stil bij de gevolgen van zijn ronduit opmerkelijke daden. Wanneer hij na acht maanden vrijkomt uit de gevangenis en erachter komt dat zijn vriendin inmiddels een ander heeft, en wat misschien nog wel erger is: ze wil zijn hond Willie Nelson (vernoemd naar de gelijknamige Amerikaanse countryzanger) niet afstaan, rest Ned weinig anders dan bij zijn drie zussen aan te kloppen voor onderdak.