22 Jump Street (2014)

Regie: Phil Lord, Christopher Miller | 111 minuten | actie, komedie, misdaad | Acteurs: Channing Tatum, Jonah Hill, Dave Franco, Nick Offerman, Peter Stormare, Ice Cube, Wyatt Russell, Rob Riggle, Richard Grieco, Jillian Bell, Amber Stevens, Dax Flame, Ashlyn McEvers, Jimmy Tatro, David Stephen Mitchell, Johnny Pemberton, Joe Chrest, Kate Adair, Libby Blanton, Amber Carollo

In 2012 verscheen ’21 Jump Street’, een remake van de gelijknamige televisieserie. Het origineel zette steracteur Johnny Depp op de kaart van Hollywood. Met die naamsbekendheid in de achterzak was een reboot geen grote stap. ’21 Jump Street’ maakte gretig gebruik van een groot arsenaal aan grappen over de makkelijke manier waarop Hollywood die oude koeien uit de sloot haalt. De tegenovergestelde karakters van hoofdpersonages Schmidt (Jonah Hill) en Jenko (Channing Tatum) waren een volgende bron van grappen. De rollen werden daarbij zo vaak omgedraaid, dat het goed gebruik wist te maken van de clichés van het highschoolgenre. De humor was voorts zo vergezocht, dat het weer grappig werd. Tel daar ook de chemie van de hoofdrolspelers bij op en een kassucces was geboren. Reden te meer voor een sequel, zo zullen de makers niet geheel verwonderend hebben gedacht.

Het verhaal. Een nieuwe drug overspoelt een vooraanstaande universiteit. Daarbij heeft een studente het leven gelaten. Na een mislukte ingreep met een stel dealers, worden de twee bekende agenten uit het eerste deel verbannen naar de collegebanken. Hun taak: “Infiltrate the dealers, find the supplier.” Een onopzettelijke inname van drugs, een wilde autoachtervolging en een hoop onderling gekibbel later, komen de twee eindelijk op het spoor van het kwade brein achter de drugsepidemie.

De kenner ziet het al. Het verhaal van ’22 Jump Street’ is exact hetzelfde als zijn voorganger. En daar maakt de sequel ook geen geheim van. Sterker nog, het is de centrale grap van de film. Herhaaldelijk geven de personages zelf toe dezelfde film te maken. Zo zijn er meer kwinkslagen die de sequel parodiëren. Dubbele investering, dubbel de opbrengst klinkt het daarbij. ’22 Jump Street’ fungeert daarmee als een zelfbewuste spotprent op het maken van remakes. Dat werkt aanstekelijk, al wordt de grap zo doorgedraafd dat het op den duur wat gemakzuchtig overkomt.

Ook de verschillen tussen de intelligente loebas Schmidt en fysieke dommekracht Jenko worden verder uitgediept. Daar is eveneens een kanttekening bij te maken. De rollen werden in de originele film zodanig omgedraaid, dat de grappen scherp uit de hoek konden komen. In ’22 Jump Street’ wordt er weer zo’n draai aan de karakters gegeven dat het oorspronkelijke rollenpatroon weer in ere hersteld wordt. Daardoor worden de clichés en stereotypes niet onderuitgehaald, maar juist bevestigd. Verwacht typische genreconventies als ontgroeningen op frat parties, pseudo-intellectuele poëzieavonden en de leeghoofdigheid van American Footballspelers. De film ontbeert in die momenten de echte scherpte.

Wat overblijft is een film die het veel van dezelfde humor moet hebben. Omdat het dat niet geheel onverdienstelijk doet, het een enkele toch weet te verrassen en het acteerwerk enthousiast overkomt valt de balans van ’22 Jump Street’ toch gematigd positief uit.

Wouter Los

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 5 juni 2014
DVD- en blu-ray-release: 22 oktober 2014