30 Days of Night (2007)

Regie: David Slade | 115 minuten | horror, thriller | Acteurs: Josh Hartnett, Melissa George, Ben Foster, Danny Huston, Manu Bennett, Mark Boone Junior, Craig Hall, Mark Rendall, Joel Tobeck

Stripboeken blijven nog steeds een dankbare bron voor filmmakers. De superhelden zijn al veelvuldig gebruikt en ook ‘300′ en ‘Sin City’ hebben hun plek op het witte doek weten te bemachtigen. Onder leiding van regisseur David Slade (‘Hard Candy’) en producent Sam Raimi (‘Evil Dead’, ‘Spider-Man’) is de duistere comic ’30 Days of Night’ verfilmd. Een verhaal over vampieren die huishouden in een stadje waar het dertig dagen lang nacht is. Een waar paradijs!

Het verhaal speelt zich af in het afgelegen stadje Barrow, Alaska waar de meeste inwoners voor de laatste zonondergang naar het zuiden vertrekken. Toch blijven er nog veel mensen achter in de ijzige kou die hun dorpje altijd teistert. Op de vooravond van de lange duisternis, worden honden opeens bruut afgemaakt, mobiele telefoons verbrand en computers worden afgesloten. De vampieren weten precies wat ze moeten doen om de overgebleven inwoners nog verder van de bewoonde wereld af te snijden.

De vampieren in ’30 Days of Night’ zijn niet je alledaagse vampier. Regisseur Slade heeft de aloude Nosferatu een make-over gegeven waardoor ze er enger en bloeddorstiger uitzien. Slade wilde eating machines with a hint of ‘Alien’ en dat is ook precies wat we te zien krijgen. De vampieren schuwen niets en scheuren de inwoners gewoon aan flarden met hun messcherpe tanden. Deze nieuwe vampieren zijn niet te doden met kogels en ze zijn erg snel. Ze hebben zelfs hun eigen onverstaanbare taal. Een lastige vijand die de inwoners, onder leiding van sheriff Eben (Josh Hartnett), moeten mijden of verslaan willen ze er levend vanaf komen.

Zoals vele horrorfilms kent ook deze zijn minpunten. In deze film ligt nadruk op de personages waar het niet helemaal goed loopt. Er zit te weinig diepgang in deze karakters waardoor het je als kijker niets kan schelen wat er met wie gebeurt. Identificeren met de inwoners lukt dan ook niet. Ook het dunne liefdesverhaaltje rondom Sheriff Eben en zijn vrouw Stella komt niet overtuigend over. Het verhaal zelf heeft ook weinig om het lijf maar dat wordt opgevuld met brute actie en veel, heel veel bloed.

De cineast heeft zich dus meer op het visuele gericht en maakt ook goed gebruik van veel schrikeffecten. Voor horrorliefhebbers is ’30 Days of Night’ dan ook een heerlijk bloedfestijn. Gelukkig maken de minpunten het kijkplezier er niet minder om. ’30 Days of Night’ is dan ook een prima film in het vampier- en horrorgenre.

Marvin Heineman