A Cursed Monarchy – Les rois maudits (2005)

Regie: Josée Dayan | 480 minuten | drama, geschiedenis | Acteurs: Jeanne Moreau, Philippe Torreton, Tchéky Karyo, Gérard Depardieu, Jérôme Anger, Jean-Claude Brialy, Jean-Claude Drouot, Jacques Spiesser, Guillaume Depardieu, Julie Gayet, Julie Depardieu, Jeanne Balibar, Hélène Fillières, Eric Ruf, Anne Malraux, Luca Barbareschi, Guiseppe Soleri

We schrijven het tweede decennium van de veertiende eeuw. De Franse koning Filips de Schone kampt met serieuze begrotingstekorten en een uiterst karig gevulde schatkist. Hij besluit om, gesteund door aantijgingen van de paus en de geestelijkheid, de tempeliers onder valse voorwendselen op te sluiten en hun eigendommen te confisqueren en tot staatsbezit te laten verklaren. Jacques de Molay, de grand maître (grootmeester/leider) van het riddergenootschap, wordt op niet bepaald zachtzinnige wijze gedwongen een bekentenis af te leggen waarin hij het misdadige en blasfemische karakter van zijn organisatie toegeeft. Op de brandstapel vervloekt hij de koning en zijn gevolg, de paus en de toekomstige nazaten van Filips. Niet lang daarna komt de koning te overlijden, het begin van een lange periode van rampspoed die de Franse kroon zal treffen.

Deze versie van ‘Les rois maudits’ is na de versie uit 1972 de tweede verfilming (in serievorm) van de gelijknamige roman van Maurice Druon. Voor liefhebbers van klassieke of middeleeuwse historische epossen heeft deze productie zeker het nodige te bieden. Fraaie kostuums, uitdossingen en ridderuitrustingen, mooie en meestal realistisch aandoende decors, scherpe dialogen en literaire, soms ietwat bombastisch aandoende Franse volzinnen om maar een paar zaken te noemen. Het feit dat de film hier en daar flink gedramatiseerd is, gaat af en toe enigszins ten koste van de historische accuratesse, maar gezien het karakter van de film en het verhaal is dat niet zo erg en zelfs verdedigbaar. Bovendien schotelt de film de kijker een interessant beeld voor van de politieke machinaties aan het Franse hof, komt het belang van een goede huwelijkspolitiek voor het verschaffen van een solide politieke machtsbasis goed uit de verf en is de typisch middeleeuwse spanning tussen de wereldlijke en belangrijkste geestelijke machthebbers constant voelbaar aanwezig.

Het acteerwerk is over het algemeen behoorlijk te noemen. Met name veterane Jeanne Moreau overtuigt als de krengerige en op onbegrensde macht beluste adellijke vrouw Mahaut d’Artois. Enkele acteurs die in deze prent opduiken overdrijven het dramatische effect echter en bezoldigen zich regelmatig aan een onvervalst stukje ‘overacting’. Met name Philippe Torreton overdrijft zijn rol zijn rol als de vileine schelm en immorele bon vivant Robert d’Artois soms schromelijk. Het gevolg is dat dit personage regelmatig onbedoeld lachwekkend overkomt. Ook Gérard Depardieu, die overigens ondanks zijn prominente vermelding op de hoes alleen in de eerste aflevering meespeelt, heeft bij tijd en wijle last van deze kwaal en is in het verleden wel eens overtuigender geweest. Ook een minpuntje van de film is de ietwat gebrekkige inleiding en het aanvankelijke gebrek aan context. Veel personages worden nauwelijks geïntroduceerd en een echte beschrijvende historische context ontbreekt grotendeels.

Ondanks deze minpunten is ‘A Cursed Monarchy’ een aardig historisch drama dat niet gespeend is van een stevige dosis intrige, moord, verraad en machtspolitiek.

Frank Heinen