A Dog’s Breakfast (2007)

Regie: David Hewlett | 88 minuten | komedie | Acteurs: David Hewlett, Kate Hewlett, Paul McGillion, Christopher Judge, Rachel Luttrell, Amanda Byram, Michael Lenic, Mars the Dog

Het is leuk en interessant om te zien hoe een komedie met zo’n klein budget, zo weinig acteurs en zo’n eenvoudige verhaallijn – broer mag verloofde van zusje niet en wil ze uit elkaar drijven – toch zo vermakelijk kan zijn!

De licht contactgestoorde Patrick (David Hewlett, bekend als Dr. Rodney McKay, uit “Stargate”) woont in het huis van zijn overleden ouders. Hij heeft geen vrienden behalve zijn hond genaamd Mars, en geen contact met de buitenwereld op zijn zusje Marilyn (Kate Hewlett: ja, ook zijn échte zus) na. Als hij van haar te horen krijgt dat ze verloofd is, mag hij de bruidegom in spe bij voorbaat al absoluut niet. Als verloofde Ryan (Paul McGillion)ook nog een bekend acteur blijkt te zijn is het hek voor de overbeschermende Patrick helemaal van de dam: Ryan moet ver van zijn zusje blijven. Zeker wanneer hij door een communicatiefoutje het idee krijgt dat Ryan zijn zusje wil vermoorden. Paul doet er dan ook alles aan om Ryan weg te jagen. Of te laten verongelukken. Desnoods vermoorden. Alleen door een ongelukje lukt dit ook echt. Tegenover zijn zusje doet hij alsof hij niet weet waar Ryan is en deze waarschijnlijk weggelopen zal zijn. Maar ondanks dat hij het lijk begraven heeft blijft het tevoorschijn komen in visioenen, dromen en in het echt.

‘A Dog’s Breakfast’ is een hilarische komedie waarbij de vlijmscherpe grappen elkaar opvolgen in een razend tempo. Scherpe oneliners als ‘I like surprises, I just don’t like not knowing what they are in advance’ en ‘Is he sweet or what?’ ‘I’ll take the what.’ geven een kleine impressie van wat je kunt verwachten als kijker.

David Hewlett is van begin tot eind betrokken geweest bij de film. Niet alleen is hij de regisseur, maar hij heeft ook het script geschreven én de rol van het hoofdpersonage vertolkt. Zijn timing is perfect; hij kan dan ook zeker een komisch talent worden genoemd. ‘A Dog’s Breakfast’ is zijn debuut als regisseur en pas de tweede film waarvoor hij het scenario schreef. Dit is overigens moeilijk te geloven is wanneer je de film ziet. Deze man weet wat zwarte komedie is en levert een knap stukje werk af.

Minpuntje is dat het karakter van de verloofde van Marilyn, Ryan, niet erg ver uitgediept is (voordat hij vermoord wordt) en dus een oppervlakkig karakter blijft. Op het feit na dat Ryan acteur is en Patrick daar moeite mee heeft, blijft het daardoor vaag waarom hij Ryan vanaf het eerste moment dat hij hem ziet niet mag. Wellicht is dit een grote-broer-beschermt-zus ding, maar enige uitdieping van Ryan had geen kwaad gekund.

Naast de briljante humor maakt het verrassende einde dit tot een compleet bizarre film. Vlijmscherpe humor, perfecte timing en origineel. Hopelijk volgt er meer van David Hewlett.

Karin Broeren