A Wolf Among the Swans – Um lobo entre os cisnes (2024)

Recensie A Wolf Among the Swans (Um lobo entre os cisnes) CinemagazineRegie: Marcos Schechtman, Helena Varvaki | 113 minuten | biografie, drama | Acteurs: Matheus Abreu, Darío Grandinetti, Margarida Vila-Nova, Alan Rocha, Giullia Serradas, Igor Fernandez, Elvira Helena, Augusto Madeira, Cridemar Aquino, Kenya Costta, Maria Paula Marini, Juliana Delage, Ester Dias, Mirosmar Ribeiro, Marlon Sales, Yitzhack Davi, Guilherme Holanda, Vinícius Rodrigues

Wanneer ballet de hoofdrol opeist op filmische podium, zijn ‘Billy Elliot’ (2000) en ‘Black Swan’ (2010) vaak de eerste titels die in gedachten komen. Hoewel ze nauwelijks meer van elkaar zouden kunnen verschillen, hebben beide films een afdruk achtergelaten op de filmgeschiedenis. Vanuit Braziliaanse bodem wordt een nieuw verhaal toegevoegd aan het cinematografische balletrepertoire. Met het internationale succes van ‘I’m Still Here’ (2024) en ‘The Secret Agent’ (2025) heeft de Braziliaanse cinema de wereldwijd hoge ogen weten te gooien. Met ‘A Wolf Among the Swans’ (‘Um lobo entre os cisnes’) richten regisseurs Marcos Schechtman en Helena Varvaki hun blik niet op de politieke of maatschappelijke geschiedenis van het land, maar op een van zijn grootste culturele exportproducten: balletdanser Thiago Soares.

De jonge Thiago Soares (Matheus Abreu) groeit op in een achterstandswijk van Rio de Janeiro, waar zijn passie vooral ligt bij hiphop en straatdans. Wanneer de Cubaanse balletdocent Dino Carrera (Darío Grandinetti) zijn talent opmerkt, krijgt hij de kans om een wereld te betreden die verder van hem af lijkt te staan dan welke andere ook: die van het klassieke ballet. Onder Dino’s strenge en veeleisende begeleiding begint Thiago aan een ontwikkeling die hem uiteindelijk naar de hoogste sferen van de internationale danswereld voert.

Hoewel de film al in 2024 zijn weg vond naar verschillende festivals, verschijnt hij pas in juni 2026 in de Nederlandse bioscopen. Buiten Brazilië, Duitsland en Nederland lijken vooralsnog geen brede bioscoopreleases te zijn aangekondigd. Het is jammer dat de film buiten deze landen om nog niet zijn pad naar de bioscopen heeft gevonden, want ‘A Wolf Among the Swans’ bewijst dat het verhaal van Thiago Soares er een is die het verdient om verteld te worden.

Dat het verhaal van de balletdanser zo goed werkt, is onder andere te danken aan het fenomenale acteerwerk. Vooral Matheus Abreu maakt indruk als de jonge Thiago. Het indrukwekkendste is dat de acteur voorafgaand aan de film geen balletachtergrond had. Onder begeleiding van Soares zelf leerde hij de sport voldoende beheersen om niet alleen geloofwaardig als professionele danser over te komen, maar ook de passie, discipline en kracht achter iedere beweging overtuigend over te brengen. Zijn toewijding aan de rol spat van het scherm.

Tegelijkertijd vormt Dario Grandinetti als Dino Carrera een sterk tegengewicht. Grandinetti brengt zijn mentor tot leven met een mix van strenge toewijding en kwetsbaarheid. Juist de wisselwerking tussen beide acteurs geeft de film een groot deel van zijn emotionele kracht. Abreu en Grandinetti zetten overtuigend twee personages neer die lijnrecht tegenover elkaar staan, maar elkaar weten te vinden in hun gedeelde liefde voor de dans. Daarmee herinnert ‘A Wolf Among the Swans’ ons eraan hoe snel we verschillen uitvergroten, terwijl er vaak meer is dat ons verbindt dan scheidt. Soms liggen de mooiste vriendschappen verborgen achter vooroordelen, ego en eerste indrukken.

Niet alleen schittert de film dankzij deze twee acteerprestaties, ook heeft de film meer te bieden dan een doorsnee biografie. Waar veel biografische films zich verplicht lijken te voelen om elk belangrijk moment uit iemands leven af te vinken, kiezen Schechtman en Varvaki voor een meer gefocuste en aanpak waar de wisselwerking tussen Thiago en Dino alle nodige ademruimte krijgt. Deze keuze werpt op het scherm duidelijk haar vruchten af. Het voelt alsof er een verhaal wordt verteld over de invloed die mensen op elkaars leven kunnen hebben, eerder dan een chronologisch overzicht van Thiago Soares’ carrière.

De film zijn omgang met homoseksualiteit voelt als het enige echt onderontwikkelde aspect van de film. Hoewel Thiago zich in het begin meermaals defensief uitspreekt over stereotypen rond mannelijke balletdansers, wordt zijn ontwikkeling hierin nauwelijks verkend. Dat is enigszins ergerlijk, juist omdat Dino’s homoseksualiteit een belangrijk onderdeel van het verhaal vormt. De film had hier meer diepgang en nuance mogen laten zien. Niettemin zorgen de warme cinematografie, de sfeervolle muziek en het sterke acteerwerk van de gehele cast ervoor dat ‘A Wolf Among the Swans’ authentiek en oprecht blijft aanvoelen. De sterke narratieve elementen zorgen samen met de filmische kwaliteiten voor een film die aanvoelt als een frisse Braziliaanse bries. Het is daarom jammer dat dit minder goed uitgewerkte narratieve aspect de kijkervaring soms verstoort. Het blijft echter een kleine kanttekening binnen een ronduit sterke film.

Met overtuigend acteerwerk en een sfeervolle filmische stijl weet ‘A Wolf Among the Swans’ de kijker moeiteloos te betoveren en mee te voeren naar de straten van Rio de Janeiro. De film slaagt erin om zowel de schoonheid als de hardheid van balletwereld voelbaar te maken. Door een sterke focus te leggen op menselijke relaties binnen het verhaal van Soares ontstaat een verhaal dat verder reikt dan zijn carrière. Het eindproduct is daarom niet zozeer een verhaal over zijn succes, maar een gepassioneerde ode aan de dansvorm en aan de mensen die ons helpen te worden wie we zijn.

Rolán Bouzas Wensing

Waardering: 4

Bioscooprelease: 11 juni 2026