About Endlessness – Om det oändliga (2019)

Recensie About Endlessness CinemagazineRegie: Roy Andersson | 76 minuten | drama | Acteurs: Bengt Bergius, Jan-Eje Ferling, Martin Serner, Tatiana Delaunay, Anja Broms, Lotta Forsberg, Göran Holm, Stefan Karlsson, Magnus Wallgren

De Zweedse regisseur Roy Andersson is absoluut een van de meest gerespecteerde filmmakers uit Scandinavië. De regisseur heeft bekendheid verworven vanwege zijn absurde zwarte humor, die meestal gepaard gaat met bittere melancholie. Zijn eigenzinnige stijl komt het beste naar voren in de zogeheten ‘Living Trilogie’, bestaande uit ‘Songs from the Second Floor’ (2000), ‘You, the Living’ (2007) en ‘A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence’ (2014). Na een lange periode is de Zweedse filmmaker nu eindelijk weer terug met ‘About Endlessness’, een film die volledig trouw blijft aan de stijl van zijn eerdere werk.

Als je bekend bent met het werk van Roy Andersson, weet je grotendeels al wat je kunt verwachten van ‘About Endlessness’. Zijn nieuwe film bestaat net zoals zijn vorige films uit tientallen losse scènes, allemaal gemaakt met een statische camerapositie. De film heeft niet echt een rode draad, het is eerder een reeks aan alledaagse verhalen, waarin we mensen volgen die te maken krijgen met eenzaamheid en isolatie en ontevreden zijn met de alledaagse banaliteit van het leven. Deze scènes worden altijd becommentarieerd door een vrouwelijke voice-over, of het nu gaat om een muzikant zonder benen in een metrohal of een tandarts die geïrriteerd wegloopt bij het gekreun van zijn patiënt.

Als ‘About Endlessness’ überhaupt een verhaal heeft, dan is het dat van de priester (Martin Serner) die een geloofscrisis doormaakt. Hij wordt geplaagd door nachtmerries waarin hij de staties van de kruisweg aflegt, terwijl hij voortdurend geslagen en geschopt wordt door allerlei boze voorbijgangers. De priester zoekt uit wanhoop een dokter op, maar hij kan niet worden geholpen. Niet omdat er geen hoop voor hem is, maar omdat de dokter zijn bus moet halen. De priester wordt vervolgens overvallen door een mentale ineenstorting en begint te huilen als een klein kind, waarna hij door de dokter en diens secretaresse met geweld uit het kantoor wordt verwijderd. Zijn geloofscrisis is simpelweg niet de topprioriteit, God moet maar wachten. Het zijn dit soort momenten die ‘About Endlessness’ erg genietbaar maken, alhoewel je misschien wel van Scandinavische droge komedie moet houden om dit grappig te vinden.

Met ‘About Endlessness’ heeft Roy Andersson wederom een duistere, pijnlijke, maar ook komische en interessante reflectie gemaakt over de hobbels van het dagelijkse leven. Als je je afvraagt wat het punt is, moet je deze film misschien niet bekijken. ‘About Endlessness’ is niet lineair of samenhangend; het is een film die zich eerder focust op gedachten en gevoelens, en dan vooral op die van de kleine alledaagse dingen. De abstractie van de film is soms moeilijk te doorgronden, maar dat is eigenlijk precies wat de film zo boeiend maakt. Andersson heeft met een speelduur van slechts 76 minuten veruit de kortste film van zijn carrière gemaakt, maar dat mag de pret niet drukken. Het is een film die alle fans en kenners van de regisseur zeker zal bekoren.

Len Karstens

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 18 juni 2020