Aïcha (2024)
Regie: Mehdi Barsaoui | 125 minuten | drama | Acteurs: Fatma Sfarr, Hela Ayed, Ala BenHamad, Yassmine Dimassi, Badis Galaoui, Saoussen Maalej, Nidhal Saadi
Doodverklaard worden terwijl je nog leeft en ergens helemaal opnieuw beginnen. Je kunt in een hutje in the middle of nowhere gaan wonen, een nieuw gezin starten of undercoveragent worden. Maar het laatste wat je wilt is betrokken raken bij een politieonderzoek. Toch is dat wat de hoofdpersoon uit het drama ‘Aïcha’ (2024) overkomt.
Aya (Fatma Sfar) is in de twintig en woont in de Tunesische stad Tozeur, vlak bij de Sahara. Ze wil zich ontwikkelen, maar moet hard werken om haar ouders financieel te ondersteunen. Dagelijks wordt ze met een busje naar een hotel gebracht, waar ze kamers moet schoonmaken en rijke gasten moet bedienen. ‘s Avonds komt ze uitgeblust thuis bij haar ouders, die haar het liefst uithuwelijken.
Dan slaat het noodlot toe en verongelukt het busje waarmee Aya naar haar werk wordt vervoerd. Alle passagiers komen om, behalve Aya. Flink gehavend weet ze het hotel te bereiken waar ze werkt. Maar in plaats van terug te keren naar haar oude leven, besluit ze naar Tunis te reizen. Daar kent niemand haar identiteit en verleden, en kan ze haar dromen gaan waarmaken.
Tot hier doet ‘Aïcha’ denken aan een andere recente film waarin een vrouw het uitzichtloze bestaan in een patriarchaal systeem ontvlucht. In ‘Everybody Loves Touda’ (2024) laat de Marokkaanse Touda alles achter om in Casablanca haar geluk als artiest te beproeven. De film volgt haar tijdens dat proces van zelfverwezenlijking en iets vergelijkbaars zou je hier ook verwachten.
Maar regisseur en schrijver Mehdi Barsaoui neemt een heel andere afslag. Nog voordat Aya haar potentieel kan realiseren, maakt hij haar getuige bij een politieonderzoek. Ineens is er een politiebureau, een inspecteur en een verhoor, en begint corruptie een belangrijke thematische rol te spelen. Verrassend hoe Barsaoui hier in feite overstapt op het misdaadgenre.
De keerzijde is dat het persoonlijke drama vervliegt, terwijl dat nu juist zo sterk was neergezet. De sociale misère in Tozeur, het (werkelijk afschuwelijke) busongeluk, het verlaten van huis en haard, alles dreigt in een mentale lade te verdwijnen. Aya’s wel en wee raakt ondergesneeuwd door het politieonderzoek, dat ook niet altijd even geloofwaardig is.
De film blijft ruim voldoende interessant door een aantal mooie bijpersonages, zoals een kamergenoot met twee gezichten en een extreem moederlijke buurvrouw. Ook is er een date die hoffelijk lijkt maar het totaal niet is, waardoor seksueel misbruik óók nog tot thema wordt gemaakt. Maar bovenal is het Sfar, die met haar sterke vertolking blijft boeien.
Al met al start ‘Aïcha’ meeslepend met een intiem persoonlijk drama, om dan heel wonderlijk in een soort misdaadfilm te veranderen. De vraag ‘Wat zou je doen als je opnieuw kon beginnen?’ verdwijnt dan naar de achtergrond, evenals het geluk en lijden van de hoofdpersoon. Misschien heeft de regisseur wat veel thema’s in één verhaal willen stoppen.
Ester Šorm
Waardering: 3,5
Bioscooprelease: 31 juli 2025