Ainbo: Heldin van de Amazone – AINBO: Spirit of the Amazon (2021)

Recensie Ainbo: Heldin van de Amazone CinemagazineRegie: Richard Claus, Jose Zelada | 84 minuten | animatie, familie | Nederlandse stemmencast: Tara Hetharia, Leo Richardson, Nordin de Moor, Tess van de Hoef, Paula Majoor

Het Amazonegebied in Zuid-Amerika is niet alleen op het gebied van flora en fauna een wonderlijk paradijs vol verborgen schatten; ook de (natuur)volkeren die er leven dragen honderden bijzondere gewoonten, gebruiken en verhalen met zich mee. Helaas wordt het Amazonegebied en alles en iedereen dat erin leeft ernstig bedreigd door ontbossing, aantasting van de kwetsbare ecosystemen en mensenrechtenschendingen. Alle ogen zijn gericht op de huidige Braziliaanse president Bolsonaro, maar die lijkt liever veel geld te willen verdienen aan de natuur in zijn land dan dat hij het Amazonegebied wil beschermen. De onervaren Peruviaanse filmmaker Jose Zelada vond het hoog tijd om ook de jeugd te laten zien welke bedreiging ontbossing voor het Amazonegebied – en daarmee tevens de wereld – vormt en dook met de in Nederland gevestigde Duitse cineast Richard Claus, een oude rot in het vak die zijn sporen met name als producent reeds verdiend heeft – de studio in voor een animatiefilm rond dit thema.

Het resultaat is ‘Ainbo: Heldin van de Amazone’ (2021), door de filmmakers zelf aan de man gebracht met de slogan ‘Vaiana meets Brave’, wat direct en onmiskenbaar aantoont dat Zelada en Claus zich lieten inspireren door de Disney-catalogus. Heldin van het verhaal is Ainbo uit het dorpje Candamo in de diepste krochten van de Amazone, een verweesd meisje dat ervan droomt de beste boogschutter van haar stam te worden. Haar beste vriendin Zumi kent een ander lot. Omdat een mysterieuze, boosaardige kracht het dorp in zijn greep houdt is haar vader, die stamhoofd is, ziek geworden en moet hij noodgedwongen zijn taken aan haar overdragen. Als Ainbo ontdekt dat het de eeuwenoude boze geest Yacuruna is die Candamo in zijn geest houdt, besluit ze op zoek te gaan naar Motelo Mama, de machtige reuzenschildpad die de beschermvrouwe is van het gebied. Als een ware strijder trotseert ze alle gevaren om haar dorp te redden, daarbij geholpen door twee zelfbenoemde ‘natuurgidsen’, het praatgrage en pientere gordeldier Dillo en de iets minder snuggere tapir Vaca die voor de komische noot moeten zorgen.

Richard Claus maakte eerder al de animatiefilm ‘De kleine vampier’ (2017) en net als die film blinkt ook ‘Ainbo: Heldin van de Amazone’ uit in middelmatigheid. Op alle vlakken scoort de film een voldoende (al is het soms een krap zesje), maar nergens stijgt ‘Ainbo’ boven het maaiveld uit. Het verhaal heeft een mooie, belangrijke boodschap, maar wordt op nogal rommelige wijze aan de man gebracht. Want is de kwade kracht achter de gebeurtenissen in Candamo nou de boze natuurgeest Yacuruna of toch de (witte) mensheid, verpersoonlijkt door de Nederlandse (!) goudzoeker Cornell DeWitt (zowel in de Nederlands- als Engelstalige versie van stem voorzien door niemand minder dan Thom Hoffman) die de bossen platgooit om een mijn te kunnen vinden waar een fortuin op hem zou liggen te wachten? Als het voor volwassen meekijkers al ingewikkeld is, hoe kan de jonge doelgroep (6+) dan ooit begrijpen hoe de vork in de steel zit? Het feit dat aan het verhaal liefst vijf verschillende schrijvers hebben gesleuteld, onder wie Zelada en Claus zelf, zal niet hebben bijgedragen aan de overzichtelijkheid.

Op animatievlak verdient de film een ruime voldoende, zeker waar het de weelderige natuur betreft die hier levendig en kleurrijk is vormgegeven. De mens- en dierfiguren zijn wisselvalliger geschetst en ogen in sommige gevallen houterig of generiek, zonder eigen persoonlijkheid. Meest uit de toon valt DeWitt, die heel onnatuurlijk oogt in zijn uiterlijk en bewegingen. Alsof de makers van mening waren dat de bad guy geen zorgvuldige uitwerking verdiende. De figuurtjes die wel voldoen, zijn wel erg opzichtig geïnspireerd door de collega’s van Disney. Dat geldt niet alleen voor heldin Ainbo zelf, die sterk doet denken aan Vaiana, maar ook voor haar sidekicks Dillo en Vaca die bijna letterlijk kopieën zijn van het illustere duo Timon en Pumbaa uit ‘The Lion King’ (1994), maar dan minder goed gelukt.

Er valt dus best wat aan te merken op ‘Ainbo: Heldin van de Amazone’. Betekent dat ook automatisch dat deze film niet goed is? Dat niet direct. Want ondanks alle haken en ogen kijkt deze nog geen anderhalf uur durende animatiefilm makkelijk weg, leven we mee met de titelheldin en zijn sommige scènes – met name die waarin de duistere Yacuruna een rol speelt – best spannend. Bovendien is duidelijk dat de makers hun film met de beste bedoelingen hebben gemaakt. Jammer alleen dat na afloop maar weinig blijft hangen, want ‘Ainbo’ ben je na het kijken ook zó weer vergeten.

Patricia Smagge

Waardering: 3

Bioscooprelease: 1 augustus 2021
Speciale vertoning: Cinekid 2021