Alpha (2018)

Recensie Alpha CinemagazineRegie: Albert Hughes | 96 minuten | avontuur, drama | Acteurs: Kodi Smit-McPhee, Jóhannes Haukur Jóhannesson, Marcin Kowalczyk, Jens Hultén, Natassia Malthe, Spencer Bogaert, Mercedes de la Zerda, Leonor Varela, Morgan Freeman

‘Origin stories’ zijn een beproefd onderdeel van veel superheldenverhalen. Bijna iedere held heeft er een, en ook buiten het superheldengenre komt het voor: zo zien we in ‘Hannibal Rising’ de jonge jaren van Hannibal Lecter en leren we in ‘Dracula Untold’ waar ’s werelds bekendste vampier vandaan komt. Maar wat nu niemand had verwacht, is een ‘origin story’ voor een van de bekendste figuren uit het dagelijks leven: de huishond. In ‘Alpha’ vertelt regisseur Albert Hughes (‘Menace II Society’, ‘The Book of Eli’) het verhaal over de eerste wolf die vrienden werd met zijn aartsvijand, de mens.

In ‘Alpha’ volgen we Keda (Kodi Smith-McPhee, bekend van ‘X-Men: Apocalypse’ en ‘Dawn of the Planet of the Apes’), een jonge Cro-Magnon die na een ongeluk voor dood wordt achtergelaten door zijn stam. In zijn worsteling om te overleven stuit hij op een wolf die precies hetzelfde is overkomen. Na een hoop onderling wantrouwen beseffen de twee dat ze samen meer kans hebben om te overleven. Daarmee leggen ze de basis voor een vriendschap tussen mens en dier die duizenden jaren later nog steeds onverwoestbaar is.

Het verhaal van ‘Alpha’ is simpel en de cast is klein. McPhee en de wolf, gespeeld door een Tsjechoslowaakse wolfshond genaamd Chuck, dragen de film. Honden zijn bijzonder goed te trainen als ‘acteurs’, en Chuck zet de beste hondenrol neer sinds Sam uit ‘I Am Legend’. De opbloeiende band tussen de twee, waarbij Keda strijdt om de ‘alfa’ van de twee te worden, voelt geloofwaardig, hoewel het hier en daar wat te snel gaat (de film duurt 96 minuten, en het duurt vrij lang voor de wolf opduikt).

Waar het verhaal simpel is, is de setting van de film groots en prachtig. Met locatieshoots in Canada en IJsland, aangevuld met uit de computer getoverde mammoeten, bizons en sabeltandkatten, komt de barre wereld van 20.000 jaar geleden spectaculair tot leven. In plaats van Engels spreken de acteurs een verzonnen ‘Cro-Magnontaal’ die is gebaseerd op diverse inheemse dialecten. Een gewaagde keuze waarmee ‘Alpha’ zich meet met zeldzaamheden als ‘The Passion of the Christ’ en ‘Apocalypto’ van Mel Gibson, waarin respectievelijk Aramees en Mayaans wordt gesproken.

‘Alpha’ is de zeldzame soort film die leuk is voor zowel liefhebbers van familiefilms zoals ‘Ice Age’ en ‘A Dog’s Purpose’, als fans van prehistorische spektakelfilms zoals ’10.000 BC’. Met een vertederend verhaal, spannende actiescènes, beeldschoon camerawerk op locatie en een hond die de show steelt naast zijn menselijke tegenspeler, heeft ‘Alpha’ voor ieder wat wils, en is het ook nog eens een unieke vertolking van een belangrijk, maar vaak vergeten moment uit de menselijke geschiedenis.

Yurre Wieken

Waardering: 4

Bioscooprelease: 30 augustus 2018