Amsterdamned II (2025)

Recensie Amsterdamned II CinemagazineRegie: Dick Maas | 110 minuten | actie, horror, thriller | Acteurs: Huub Stapel, Holly Mae Brood, Tatum Dagelet, Bas Keijzer, Dunya Khayame, Pierre Bokma, Ruben Brinkman, Pieter Van der Sman, Mark Ryan, Lesley Grant, Florence Vos Weeda, Melany Maximus, Steef Cuijpers, Tamar van den Dop, Glenn Coenen, Natasja Schaafsma, Ergun Simsek, Pieternel Bollmann

Een onder de waterspiegel verborgen griezel die met een harpoen en groot mes willekeurige slachtoffers maakt: het was in ons nationale jubeljaar 1988 (Oranje won het EK voetbal) een prima premisse voor een vaderlandse variant op ‘Jaws’ die het charmante kustdorpje Amity verruilt voor de Amsterdamse grachten.

Het duurde maar liefst 37 jaar voordat de populaire actiethriller een vervolg kreeg. Rechercheur Eric Visser, opnieuw vertolkt door Dick Maas-muze Huub Stapel, heeft de drukke hoofdstad inmiddels ingeruild voor een rustieker bestaan in het Limburgse land. De moderne tijd werpt zo zijn uitdagingen op voor de gepensioneerde rechercheur. Zo zet hij met tegenzin zijn tanden in plantaardige steaks en krijgt hij het aan de stok met baldadige hangjongeren. Als opnieuw een seriemoordenaar de hoofdstad terroriseert en de grachten rood kleuren, kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Eric keert terug naar Amsterdam om de stoere, onconventionele en eigenzinnige politievrouw Tara Lee een helpende hand te bieden bij het onderzoek naar de nieuwe moordgolf.

Legacy sequels, films die nieuwe, meestal jonge personages introduceren en tegelijkertijd teruggrijpen op oude helden en een vertrouwd verhaal, hebben zowel hun charmes als valkuilen. Dat geldt ook voor ‘Amsterdamned II’. Als in de openingsscène twee verwende en bloedirritante Amerikaanse toeristen tijdens een romantische avondvaart op bijzonder onplezierige wijze aan hun einde komen, weet je precies wat je kunt verwachten: rijkelijk bloedvergieten, uitbundige actie en boomergebbetjes over onder meer massatoerisme en de TikTok-cultuur. De pluspunten? Stapel en Brood hebben als dragende krachten van de film een goede chemie, de actiescènes zijn prima gefilmd en er komen heel wat mooie en sfeerrijke plaatjes van de Amsterdamse binnenstad voorbij. Bovendien reserveert dit tweede deel iets meer tijd en aandacht voor karakterontwikkeling dan zijn illustere voorganger.

Op het vlak van pure spanning lijdt de film daarentegen soms aan bloedarmoede. Qua toonzetting is ‘Amsterdamned II’ minder sinister dan het eerste deel. De moorden zijn wel origineel, maar eerder leuk-functioneel dan echt schokkend. Daarnaast mislukt de halfslachtige poging om de gruwelen die zich voltrekken van een bovennatuurlijke en filosofisch-karmistische dimensie te voldoen. De monoloog van een excentrieke professor die denkt dat de moorden het werk zijn van ‘de Bullebak’ (een moorddadig waterspook uit de Amsterdamse stadsfolkore), suggereert dat een bovennatuurlijke entiteit Amsterdam straft. De stad is volgens hem namelijk een aftakelend oord waar het kwaad steeds vrijelijker krioelt. Met dit gegeven van Mokum als een modern Sodom en Gomorra (steden die in het bijbelboek ‘Genesis’ door God werden vernietigd vanwege hun goddeloosheid en zonden) wordt in het vervolg weinig gedaan. Jammer, want met een goede uitwerking van die thematiek was ‘Amsterdamned II’ wellicht meer geworden dan een veilige kruisbestuiving van horror, thriller en actie met een hoog popcorngehalte. Het luie en ambivalente einde is behoorlijk anticlimactisch en geeft de indruk dat er snel een ontknoping bedacht moest worden omdat de makers bijna door het budget heen waren.

Wat overblijft is een film die het grootste deel van de tijd vermaakt, maar te weinig nieuw bloed aan het originele materiaal toevoegt om meer te zijn dan een nostalgisch eerbetoon aan een inspirerender verleden.

Frank Heinen

Waardering: 3

Bioscooprelease: 4 december 2025
Speciale vertoning: Dick Maas – Compleet & Ongefilterd, 16 januari – 4 maart 2026, Eye Filmmuseum