An Eternity of You and Me (2022)

Recensie An Eternity of You and Me CinemagazineRegie: Sanne This | 75 minuten | documentaire

‘An Eternity of You and Me’ is het ongelooflijke, wonderbaarlijke, knotsgekke verhaal van een jongen die op een dag ter wereld kwam alsof hij uit een boomhut vol dromen en een kruimel van kerstkoek tevoorschijn tuimelde.

Sanne, tevens de regisseur van de film, wil niets liever dan samen zwanger worden met Albert. Het is het startschot van de film, waarin ze worden geïntroduceerd als een stel om verliefd op te worden – zelfs al is dat in een inseminatiekliniek. Naïef voor wat hen te wachten staat, zien we hen samen zoals liefde zou moeten zijn. Ze wonen ergens in een dorp in Denemarken, in een klein huisje met tuin, een kat, twee kippen en een appelboom. Elk jaar speelt zij accordeon terwijl hij een snoephuisje maakt voor kerst. Huisje, boompje, beestje – maar geen kind, al staat die dik onderstreept op hun verlanglijst.

Het zwembad is al gekocht, voor als het kind straks komt, en ook de boomhut wordt alvast ingemeten.. En zo zien we ze verliefd samen, begeleid door een al even liefdevol ukeleleliedje, terwijl ze kroelen op de bank, samen koken en hun maaltijd voor de televisie verorberen – een perfect leven om jaloers op te worden.

Maar wat ze ook proberen, zijn zaadcellen lijken niet te willen samensmelten met haar eitjes. En zo keert de lente weer terug in de winter, en wordt het ukeleleliedje verruild voor treurige violen. Want het lijkt toch allemaal langer te gaan duren dan gehoopt. Zelfs de kippen verstoppen hun eieren.

En dus besluiten Sanne en Albert – na herhaalde pogingen – om voor IVF te gaan. En zo keren ze terug uit de kliniek met een tas vol medicijnen en een nieuwe, nóg grotere hormoonspuit. Sanne is bovendien bang voor naalden.

Langzaam maar zeker verandert hun verlangen in een allesoverheersende drang. Terwijl de seizoenen elkaar afwisselen, groeit de vraag: hoe ver kun je gaan in het najagen van een droom? ‘An Eternity of You and Me’ stelt subtiel vragen over de grenzen van medische mogelijkheden en de impact daarvan op een relatie. Wat als de wens om samen een kind te krijgen botst met de realiteit van het eigen lichaam?

Wat volgt is een lijdensweg: hoe lang kun je als stel teleurgesteld worden terwijl de seizoenen zich in de achtergrond herhalen? De hele film speelt zich vrijwel volledig in en rondom hun huis af. De kliniek, het ziekenhuis, vrienden met kinderen: ze bestaan, maar alleen als functionele echo’s van het gemis. Wat Sanne en Albert voor werk doen, wie hun vrienden of familie zijn – dat blijft buiten beeld. En dat is tegelijk een gemis, maar ook de kracht van de film: de radicale focus op wat ertoe doet.

‘An Eternity of You and Me’ is geen film voor iedereen. Wie geen affiniteit heeft met deze thematiek, zal zich moeilijk kunnen verhouden tot de reis die Sanne en Albert doormaken. Natuurlijk zegt de film ook iets groters over mens-zijn, verlangen, en de manier waarop we vandaag de dag kinderen krijgen – met technologie die het wonder soms lijkt te verdringen. Maar bovenal is dit een film die resoneert bij iedereen die ooit zwanger wilde worden – of daar nog van droomt – en laat zien hoe diep een wens zich in twee mensen kan nestelen, tot er niets anders meer overblijft.

Martijn Smits

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 15 mei 2025