Anaconda (2025)
Regie: Tom Gormican | 99 minuten | actie, avontuur, komedie | Acteurs: Jack Black, Steve Zahn, Paul Rudd, Thandiwe Newton, Ice Cube, Daniela Melchior, Ione Skye, Ben Lawson, Selton Mello, Renee Herbert, Yasmin Kassim, Aimee Bah, Sebastian Sero, Jack Waters, Diego Arnary, Cal Rein, Matt Aristizabal, Rui Ricardo Diaz
De remake- of rebootindustrie van Hollywood is een heerlijk te parodiëren onderwerp. Maar dan moet de parodie meer zijn dan een flauwe herhaling van zetten. Een parodie bespot het origineel en alles waar het voor staat. Overdrijving is daarin een essentieel stijlmiddel. Een goed voorbeeld hiervan is Ben Stillers oorlogsfilmpersiflage ‘Tropic Thunder’(2008). Mist een film dat bijtende karakter, begint het meer op een eerbetoon te lijken. Goedbedoeld, maar toch is zo’n pastiche vaak ook betekenisloos. Want wat wil zo’n remake zeggen, dat niet al gezegd is?
Het is de spagaat waarin deze reboot, of de spirituele opvolger zoals hoofdpersoon Doug het noemt, van ‘Anaconda’ zich bevindt. Deze Doug (Jack Black) is een mislukte filmmaker die om in zijn inkomen te voorzien trouwfilmpjes is gaan maken. Hij kan er zijn gezin mee onderhouden, maar artistiek gezien zit hij op een dood spoor. Zijn beste vriend Griff (Paul Rudd) heeft zijn jeugddromen evenmin kunnen waarmaken. Alhoewel hij het wel tot Hollywood geschopt heeft, speelt hij veelal kleine bijrollen in weinig inspirerende actieseries. Om hun leven weer op het goede spoor te zetten, vatten ze het vergezochte idee op om, samen met vrienden Kenny en Claire, een reboot van ‘Anaconda’ uit 1997 te maken. Griff zegt er de rechten voor te hebben, Doug gaat schoorvoetend akkoord. En zo trekken de vier naar het Braziliaans Amazonegebied om een film te schieten, net zoals ze vroeger in de bossen rondom hun thuisplaats deden.
In Brazilië lopen de zaken al snel uit de hand. Met hun beperkte financiële middelen valt het niet mee een professioneel ogende film te maken. De ingehuurde slangentemmer blijkt een nogal vreemde vogel te zijn. Kenny’s voorliefde voor verboden middelen komt de kop op steken. Hun onderlinge vriendschap begint als gevolg langzaamaan onder druk te staan. Daarnaast loopt er parallel een lijntje over de illegale goudhandel in het regenwoud. En dan beginnen er doden te vallen. Een reusachtige anaconda blijkt op rooftocht te zijn.
Dat is allemaal heel vermakelijk, toch loopt ‘Anaconda’ in een hoop clichématige valkuilen. De film maakt er bijna een sport van om alle cinematografische plotelementen, genrekenmerken en thema’s in te zetten en ook nog te benoemen. Het lijkt alsof ‘Anaconda’ met het handboek ‘filmmaken’ op schoot aan de tekentafel ontwikkeld is. Wat aanvankelijk grappig oogt, wordt daardoor op den duur tamelijk vermoeiend. Spot en ironie slaan dood. Ook de talloze verwijzingen naar andere films en het origineel (zowel Ice Cube als Jennifer Lopez spelen een kleine cameo) voegen weinig toe, omdat ‘Anaconda’ er weinig meer over te zeggen heeft.
Hoewel het spel met geloofwaardigheid te prijzen is, kleurt de film onder de streep goeddeels binnen de lijntjes. Om een ware parodie te zijn, had de overdrijving verder doorgevoerd kunnen worden. Maar voor een trouw eerbetoon aan het origineel is de film vaak te flauw. De scène waarin Doug door zijn vrienden moet worden ondergeplast omdat hij door een giftige spin gebeten is, vormt wat dat betreft een absoluut dieptepunt. Het is exemplarisch voor deze film. ‘Anaconda’ lijkt uiteindelijk zelf niet helemaal te weten, wat het wil zijn. Dat doet terug verlangen naar het veel beter geslaagde ‘Tropic Thunder’.
Wouter Los
Waardering: 2
Bioscooprelease: 25 december 2025