Apex (2026)
Regie: Baltasar Kormákur | 95 minuten | actie, thriller | Acteurs: Charlize Theron, Taron Egerton, Eric Bana, Matt Whelan, Bessie Holland, Aaron Pederson, Rob Carlton, Duncan Fellows, Julia Ohannessian, Niam Hogan, Willow Seager, Zac Garred, Caitlin Stasey
Apex. De betekenis ervan is primair spits, top of het hoogste punt van een ruimtelijk figuur. Die top krijgt in het begin van deze Netflix-film direct vorm in de Trollveggen in Noorwegen. Een rotsformatie waar Sasha (Charlize Theron) en haar man Tommy (Eric Bana) een mooie uitdaging in zien. De eeltige vingers en een portaledge aan de rotswand bewijzen namelijk dat we te maken hebben met twee avonturiers die het woord extreem nog net niet als tussennaam hebben.
Als het Sasha na duizend-en-één pogingen nog steeds niet lukt om de top van de Trollveggen te bereiken, adviseert Tommy dat het goed is geweest; zeker met het naderende CGI-noodweer. De storm gaat als een op hol geslagen roofdier tekeer en is funest voor Tommy. Zijn vrouw moet hem laten gaan om het zelf te overleven en voilà, een rouwproces is in gang gezet.
We spoelen vijf maanden door en bevinden ons nu in de Australische outback, waar de roots van Tommy lagen. Sasha wil daar al kajakkend de majestueuze natuur ontdekken. Als ze bij een tankstation wordt lastig gevallen door een groepje mannen, springt ene Ben (Taron Egerton) die eigen beef jerky maakt voor haar in de bres. Op het eerste oog is hij charmant en behulpzaam, maar dat er een addertje onder het gras zit moge duidelijk zijn.
Wanneer ze na de eerste nacht haar spullen kwijt is, komt ze die goedlachse Ben weer tegen. Na een weinig zeggende dialoog komt de aap uit de mouw: Ben heeft kwaad in de zin en in plaats van het jagen op dieren, jaagt hij op mensen. Sasha heeft één liedje lang – het toepasselijke ‘Go’ van The Chemical Brothers – om een voorsprong op te bouwen en wat volgt is een kat-en-muisspel van de eenvoudigste soort. Hij met een geavanceerde kruisboog op zak, zij met een flesje pepperspray.
In het begin van deze achtervolging zit het tempo er nog lekker in. Ben schreeuwt als een Tarzan in het kwadraat en Sasha ontsnapt met horten en heel veel stoten. De adembenemende omgeving wordt goed ingezet en Charlize Theron en Taron Egerton blijken een fijne chemie te hebben. Maar toch schort het ergens aan in ‘Apex.’
Dat Ben een moordlustige idioot is, staat buiten kijf. Maar waarom moet hij in vredesnaam zo karikaturaal worden neergezet? Egerton speelt het allemaal heel naturel waardoor het niet volslagen debiel is, maar zijn personage slaat als een tang op een varken. Vooral als men hem op geforceerde wijze een achtergrondverhaal wil meegeven. In den beginne voelt die sequentie nog unheimisch, maar al gauw ontspoort het in pure nonsens die het verhaal enkel ophoudt.
Het laatste half uur (van een film van amper 96 minuten) is dan ook echt uitzitten. Er zit nog een aardige bergbeklimscène in, maar de spanning is weg. ‘Apex’ is slechts plat vermaak dat weinig aan de verbeelding overlaat. Alles wordt voorgekauwd en zo op de grond voor je uitgespuugd.
Regisseur Baltasar Kormákur maakte met ‘Everest’ en ‘Beast’ ook al twee van middelmaat doordrenkte films over natuur en overleven. Deze keer zet hij twee mensen lijnrecht tegenover elkaar, maar hij weet er weer niet in te slagen om de ingrediënten juist te doseren. Hij mag van geluk spreken dat Theron en Egerton met een knappe, fysieke acteerprestatie de schade nog ietwat kunnen beperken, maar ook dit blijkt louter een huismerkpleister op de wonde.
Het prachtige landschap waar het gros van het verhaal zich afspeelt is in principe mooi in beeld gebracht, maar wordt bezoedeld door een gekunstelde geelgroene filter. Logisch dat ‘Apex’ zijn weg niet naar de bioscoop heeft gevonden en linea recta door is verwezen naar de grote Netflix-dump.
Sjoerd Crins
Waardering: 2
VOD-release: 24 april 2026 (Netflix)