Arco (2025)

Regie: Ugo Bienvenu | 90 minuten | animatie, fantasie, science fiction | Originele stemmencast: Margot Ringard Oldra, Oscar Tresanini, Nathanaël Perrot, Alma Jodorowsky, Swann Arlaud, Vincent Macaigne, Louis Garrel, William Lebghil, Sophie Mas, Frédérique Cantrel, Oxmo Puccino, Joséphine Mancini

Animatie en sciencefiction vormen al jaren een bewezen succesvolle combinatie. In 1988 verscheen bijvoorbeeld het alom geprezen ‘Akira’, in 1999 ‘The Iron Giant’ en in 2024 ‘The Wild Robot’. In 2025 kunnen we met ‘Arco’ weer een film toevoegen aan dit imposante lijstje. Fransman Ugo Bienvenu maakt hiermee zijn debuut en kan rekenen op de goedkeuring van Natalie Portman, die als producer verbonden is aan de film.

Arco is ook de naam van het hoofdpersonage. Hij woont in een verre toekomst en wil net als zijn ouders en zus door de tijd vliegen en reizen. Het is namelijk zijn grote droom om ooit dinosaurussen te zien. Hoewel Arco eigenlijk moet wachten tot zijn twaalfde verjaardag, neemt hij het heft in eigen hand en vliegt in zijn regenboogpak door de tijd. Hierbij verliest hij de controle en belandt hij in het jaar 2075, waar hij wordt opgemerkt door de behulpzame Iris. Zij ontfermt zich over de mysterieuze verschijning en samen zoeken ze naar een oplossing om hem weer te herenigen met zijn familie.

Tijdens hun avonturen in Iris haar wereld leren ze veel over elkaars levens en bouwen ze een band op die op sprookjesachtige wijze tot leven komt op het witte doek. Zo communiceert Arco met vogels, die hem vertellen dat Iris een goed mens is. Later legt hij uit hoe hij met ze praat en probeert hij dit aan Iris te leren. Dit zijn elementen die prachtig overgebracht worden via de dialogen tussen de twee kinderen. In een universum gevuld met robots en hologrammen staat menselijkheid centraal in Ugo Bienvenu’s kleurrijke film.

De animatie is betoverend en spat van het scherm af. Het is een creatieve uitbarsting die zelden nog vertoond wordt. Het voelt een beetje flauw om het Japanse Studio Ghibli erbij te halen, maar qua toon en filmmagie doet het daar sterk aan denken. Dat animatie alleen voor kinderen bedoeld is, is een achterhaalde misvatting die ‘Arco’ overtuigend weerlegt. Met getekende beelden wordt een oerkracht ontketend die in een film met echte mensen nooit bereikt kan worden.

Een ander aspect dat bijdraagt aan de magie is de score van componist Arnaud Toulon. Het maakt het verhaal nóg meeslepender en zorgt ervoor dat je emoties geprikkeld blijven worden. Soms klein en teder, dan weer theatraal en opwindend. Alle juiste snaren worden geraakt.

‘Arco’ bewijst dat er nog altijd authentieke animatiefilms gemaakt worden. Het verhaal komt wellicht iets te langzaam op gang, maar zodra we kennis hebben gemaakt met alle personages rolt er een prachtige prent uit. Er is ruimte voor humor – die voornamelijk door drie rare kwasten met regenboogzonnebrillen ademt – maar ook verdriet, verlangen en kinderlijke oprechtheid krijgen een plek in deze film.

Dit tijdreisepos schetst een naargeestig beeld van onze toekomst, maar biedt ook hoop en soelaas. Die hoop zit ‘m vooral in onze mensheid en de goedheid ervan. We moeten misschien terug naar de basis wat onze natuur aangaat, maar vergeet vooral vrienden en familie niet. Die laatste boodschap krijgt een magnifiek slotstuk dat de band tussen twee mensen zeer humaan en lief benadert. ‘Arco’ is een visueel verbluffend kunstwerkje dat ons meerdere levenslessen leert. Wie goed doet, goed ontmoet.

Sjoerd Crins

Waardering: 4

Speciale vertoning: Leiden International Film Festival 2025
Bioscooprelease: 3 december 2025