Ash Is Purest White – Jiang hu er nü (2018)

Recensie Ash Is Purest White CinemagazineRegie: Jia Zhangke | 141 minuten | drama, romantiek | Acteurs: Tao Zhao, Fan Liao, Yi’nan Diao, Xiaogang Feng, Casper Liang, Zheng Xu, Yibai Zhang

‘Ash is Purest White’ gaat onder meer over het verstrijken van de tijd, de tijd die volgens sommigen meedogenloos is en op niemand wacht. Kun je na vijf jaar gevangenschap je relatie weer oppikken waar die werd stilgezet? En zo ja, als je in de cel zat om je levenspartner te verdedigen, is het dan niet eerlijker dat hij jou weer opzoekt dan andersom?

Qiao (Zhao Tao) heeft haar vriend, de gangster Bin (Fan Liao), immers verdedigd met een pistool in een gevecht tussen bendes. Een sterk karakter dat haar geloof in de liefde ondanks alles doorzet. De intieme omgangsvormen van de Chinezen zijn evenwel moeilijk te doorgronden: zij lijken de liefde pragmatisch te beschouwen en situationeel te handelen, maar wat zij voelen blijft onduidelijk.

Een interessante premisse, een sterke hoofdfiguur, culturele inzichten. Heel wat, toch verliest het ruim twee uur lange ‘Ash is Purest White’ regelmatig de aandacht van de kijker. Lange, documentaire gesprekken tussen bijfiguren in de trein, het gepraat zet minder zoden aan de dijk dan de stiltes van de ongenaakbare Zhao en de poëtische cinematografie.

Regisseur Jia laat zijn moderne Chinese western af en toe breed uitwaaieren. En wat ziet Qiao in hemelsnaam in de drankzuchtige Bin? Zij hoort bij hem, vindt zij, en hij laat het zich aanleunen, zo lijkt het. Wrede liefde dan wel. ‘Ik laat je leven want dan kan ik je zien lijden’, zegt Qiao tegen Bin op een bepaald moment. Te oprecht voor een wraakmotief, maar ook een beetje morbide.

Apart, dat karakters geen dubbele agenda lijken te hebben, maar ook weer niet te doorgronden zijn. Misschien vindt Qiao wel alles beter dan alleen zijn, en nemen vrouwen tegenwoordig het initiatief in de snel veranderende wereld van het Chinese wilde westen. Qiao lijkt Bin op het rechte pad te willen brengen, een praktisch levensdoel waarnaar gehandeld moet worden. Erg Chinees, en waarschijnlijk liefde.

Jan-Kees Verschuure

Waardering: 3

Bioscooprelease: 28 maart 2019