Assassins (1995)

Regie: Richard Donner | 132 minuten | actie, thriller, misdaad | Acteurs: Sylvester Stallone, Antonio Banderas, Julianne Moore, Anatoli Davydov, Muse Watson, Steve Kahan, Kelly Rowan, Reed Diamond, Kai Wulff

Welkom in de wereld van contracts, marks en silencers. We hebben het over huurmoordenaars. De contracten en de namen van de slachtoffers (marks) krijgen de moordenaars in de film via de laptop toegestuurd. Vooralsnog blijven de opdrachtgevers onbekend. ‘Assassins’ is een intelligente actiethriller van Richard Donner, de regisseur van ‘Superman’ I en II en de ‘Lethal Weapon’-serie. Het ingenieuze script is afkomstig van de gebroeders Wachowski (‘The Matrix’). En mede dankzij een ervaren Sylvester Stallone, opkomende Antonio Banderas en een verrassende Julianne Moore weet de film zich boven het niveau van de gemiddelde actiethriller te tillen.

Wat na het zien van ‘Assassins’ opvalt, is dat je ogen geen pijn doen van het heen en weer geflits van beelden, hetgeen steeds vaker voorkomt bij pretentieuze actiefilms. Dit is dan ook aan Donner, een man van de oude stempel wat het actiegenre betreft, te danken. Ook zal de oplettende kijker bij het zien van deze film zijn hart op kunnen halen, want het scenario verloopt vlekkeloos. Het ritme van de film is hobbelig, maar wel constant hobbelig. De lange maar ook slimme actiescènes zijn netjes verspreid over de film, om vervolgens te worden afgelost door rustigere momenten. De gebroeders Wachowski laten zien dat zij kaas hebben gegeten van het scenarioschrijven, want het verhaal vertaalt zich uitstekend naar beeld. Verhaaltechnisch kloppen zelfs de kleinste details, waar weer andere bijzonderheden bewust vaag worden gelaten om bepaalde karakters in de film in mysterie te verhullen.

Bijna alle personages in deze film zijn mysterieus, de één nog meer dan de ander. Als kijker kom je bijna niets te weten over het verleden van de huurmoordenaars, iets wat overigens niet storend is. Stallone bewijst wederom dat sentiment overbrengen op publiek niet zijn sterkste punt is. Het is trouwens een grappige en dubieuze constructie om een móórdenaar de ‘goodguy’ te laten zijn. Robert Rath, het personage van Stallone, heeft voor een koelbloedige huurling namelijk bijzonder veel last van zijn geweten. Gelukkig is Banderas er om de aandacht van de protagonist af te wenden. Hij speelt Stallone namelijk van het doek met zijn impressie van Miguel Bain, een jonge, maniakale bloedhond die letterlijk over lijken gaat. Julianne Moore’s fris en fruitige vertolking van haar personage Electra, is tussen al het mannengeweld meer dan welkom. Zij relativeert de boel. Samen met Banderas weet Moore de film een extra dimensie te geven, het is mede dankzij hen dat de film erkenning verdient.

‘Assassins’ is geen visuele bombast, zoals veel dure actiefilms vaak wèl zijn. Een voorbeeld: er zijn de hele film door slechts twee harde pistoolschoten te horen, de rest is gedempt. Dit helpt heel wat bij het temperen van het drukke en wrevelige gevoel dat de kijker soms kan krijgen bij de talrijke spanningverscheurende scènes. Een muziekliefhebbende filmkenner zal ook merken dat de score geen thema heeft. Dit vanwege tijdgebrek en een te late aanstelling van componist Mark Mancina. Het enig wederkerende muzikaal ‘thema’ dat nu in de film zit is een gregoriaans jongenskoor dat volledig dissonant over een strijkerpartij zingt. Dit versterkt in bepaalde scènes de benodigde spanning, maar gaat op gegeven moment wel irriteren. Al met al moet ‘Assassins’ het niet van de soundtrack hebben.

De film steunt wel op de prestaties van de bijrolacteurs. Op hun manier laten zij Stallone weer beter voor de dag komen. Een goed scenario en een gepaste regie maken ‘Assassins’ tot een degelijke actiefilm. Met name het derde en tevens laatste deel van de film, dat op een prachtige oude locatie mooi in beeld is gebracht, is het bekijken waard. Zowel actieliefhebbers als scenariofreaks zullen deze film kunnen waarderen, maar genrepuristen waarschijnlijk iets minder.

Waldy van Geenen

Waardering: 3

Bioscooprelease: 2 november 1995