Au-delà de Gibraltar (2001)

Regie: Taylan Barman, Mourad Boucif | 105 minuten | drama | Acteurs: Fouad Ahidar, Samia Akarriou, Azdine Aourach, Abdeslam Arbaoui, Yahya Assia, Tayfur Barman, Hassan Ben Mohamed, Nabil Ben Yadir, Bilal Boucif, Mourad Boucif, Karima Boudou, Oumaima Chbani, Rachida Chbani, Jérémie Duval, Radovan Essadiki, Audrey Fraeys, Francine Harts, Michel Herman, Samal Iaisaouiyan, Hinde Kaddouri, Abdelmalek Kadi, Robert Koto, Chalma Lachiri, Bach-Lan Lee Ba Thi, Mourad Maimuni, Serge Nuten

‘Au-delà de Gibraltar’ presenteert zich als het geesteskindje van de Belgische regisseurs/schrijvers Taylan Barman en Mourad Boucif. Het verhaal gaat over een afgestudeerde Marokkaanse Belg uit Brussel, die zijn draai in de westerse samenleving niet kan vinden en per slot van rekening ook nog eens zijn hart verliest aan een blank meisje. Dit klinkt misschien bekend in de oren. Wellicht komt dit doordat ‘Au-delà de Gibraltar’ nummer dertien in het dozijn is van films over immigrantenemancipatie.

De hoofdrolspeler die de film moet dragen, is Fouad Ahidar. Hij speelt Karim, althans hij probeert het. Karim is een net afgestudeerde accountant die maar geen baan kan vinden. Dat dit komt doordat hij van Marokkaanse komaf is, wordt de hele film lang geïnsinueerd. Het enige rare is dat dit gegeven op geen moment ‘hard’ wordt gemaakt.

‘Au-delà de Gibraltar’ lijkt ernstige maatschappelijke problemen als racisme aan te willen stippen, maar doet dat niet. Het feit dat Karims broertje de hele dag op straat hangt met ongure types en zonder reden door de politie wordt gefouilleerd, moet door de kijker worden geïnterpreteerd als racisme. In feite is de thematiek erg dun gelaagd en zeer oppervlakkig.

Ook het romantische aspect aan de film laat genoeg te wensen over. Karim ontmoet zijn liefje Sophie bij het reisbureau, maar zonder enige opbouw besluiten Barman en Boucif, Karim als een wanhopige straatschoft te smeken om Sophies aandacht. De liefde tussen de twee is niet uitgedacht en uitgediept, het komt geforceerd over.

Na al deze teleurstellingen zou de kijker zich misschien nog kunnen vastklampen aan het acteerspel. Helaas is er niets te veel gezegd wanneer gesteld wordt dat dit uiterst beroerd is. Niet alleen Ahidar, maar meerdere acteurs uit de film acteren op hun tandvlees. De enige noemenswaardige acteerprestatie is die van Bach-Lan Lee Ba Thi, Ahadirs tegenspeelster. Voor de rest acteert vooral Ahadir alsof hij geen zin heeft. Hij maakt het de kijker in ieder geval erg moeilijk zich in het verhaal in te leven.

Een film uit 2001 zou meer diepgang moeten hebben, gaande over de in deze film aangestipte sociaal maatschappelijke problemen. Barman en Boucif maken ook geen duidelijke keuze waar ze naartoe willen met de film. Gaat het over gemengde relaties, een voor immigranten lastig te bestormen banenmarkt of over racisme in het algemeen? Het is onduidelijk of het willen belichten van al deze aspecten ‘Au-delà de Gibraltar’ zo oppervlakkig en matig maakt, of dat de visie van de schrijvers gewoonweg niet ver genoeg reikt. Het vermoeden gaat uit naar het laatste.

Waldy van Geenen