Austin Powers: International Man of Mystery (1997)

Regie: Jay Roach | 94 minuten | actie, komedie, avontuur, muziek | Acteurs: Mike Myers, Elizabeth Hurley, Michael York, Robert Wagner, Mimi Rogers, Seth Green, Fabiana Udenio, Mindy Sterling, Paul Dillon, Charles Napier, Will Ferrell

Met een uitstekende timing beklom Austin Powers in 1997 het wereldpodium en een nieuw cultfiguur was geboren. Van Burt Bacharach tot borsthaar, alles aan Austin is fout, uit of kwalitatieve wansmaak. De nerdy nep-Brit met de gewild flauwe humor werd een waar camp-icoon, dat mooi op de golven van ‘Cool Britannia’ (Spice Girls en co.) mee kon waaien.

De ironie wil dat juist het verdwijnen van de Britse hoofdrol op het wereldtoneel het parodiëren ervan zo treffend maakt. En hoe kan je dat beter doen dan door James Bond te kijk te zetten, die door het einde van de Koude Oorlog ontmande en overbodig geraakte macho. De jaren negentig waren er uitermate geschikt voor. Kijk maar naar de ‘Hot Shots’- en ‘Naked Gun’-sequels.

Austin Powers gaat door waar ‘The Naked Gun’ ophield – misschien leent het Engels zich toch iets beter voor spottende humor dan het Amerikaans. De parodie werkt net geen hele film lang. De Bond-gimmicks en naamgrapjes (Alotta Fagina, Uranus) liggen net iets teveel voor de hand of zijn gejat. Leuker is dan het spel met de na dertig jaar diepvries veranderde tijden. Zo wordt Dr. Evil neergezet als zielige slechterik in het verkeerde tijdperk en moet de nette carrièregirl Vanessa (Hurley) niets hebben van Austin’s swinging-sixtiesgedrag (,,Shall we shag now, or shall we shag later”).

‘Smashing’, ‘groovy’ en natuurlijk ‘shag-edelic’ zijn maar enkele van de vele hopeloos bestofte woorden die Powers in de mond neemt. Om maar te benadrukken dat Great Britain nu echt door de grote broer aan de overzijde van de oceaan is gepasseerd wordt het met haar eigen wapens bestreden: taal en stijlvondsten. Je zou bijna vergeten dat Mike Myers een Amerikaan is. Hij is Austin Powers én Dr. Evil én de hele film. Sidekick Liz Hurley is bloedengels, maar verder dan het sexy verpleegstertje met leesbril komt ze niet. De Austin Powers-films hebben aan Myers echter genoeg; zelfs het verhaal is bijzaak.

Jan-Kees Verschuure