Ballad of a White Cow (2020)

Recensie Ballad of a White Cow CinemagazineRegie: Maryam Moghadam, Behtash Sanaeeha | 105 minuten | drama | Acteurs: Maryam Moghadam, Alireza Sani Far, Pouria Rahimi Sam, Avin Poor Raoufi, Farid Ghobadi, Lili Farhadpour, Mohammad Heidari, Mohamad Ramezani Pour

Mina (Maryam Moghadam) leidt een weinig vermogend bestaan met haar dochtertje Bita (Avin Poor Raoufi). Een jaar eerder werd haar man Babak geëxecuteerd. Wanneer Mina op een dag bij de rechtbank langsgaat, hoort ze echter dat Babak onschuldig was aan de misdaad waarvoor hij werd terechtgesteld. De autoriteiten doen luchtig over de onterechte executie; het moet en zal de wil van Allah zijn geweest. Mina laat het er echter niet bij zitten. In haar eentje start ze een protest tegen het systeem. Dan staat Reza (Alireza Sani Far) ineens voor haar deur, die beweert een oude vriend van Babak te zijn. Reza had nog een schuld uitstaan bij hem en komt deze nu aflossen. Er bloeit gaandeweg een band op tussen Mina en Reza. Maar hun ontmoeting blijkt al snel ingewikkelder te liggen.

‘Ballad of a White Cow’ is de nieuwe film van het Iraanse regisseursduo Behtash Sanaeeha en Maryam Moghadam (Mina). Hun film biedt een realistische en sombere blik op het rechtssysteem in Iran. Het land blijft wereldwijd een van de onbetwiste koplopers in het uitvoeren van de doodstraf. De wijze waarop deze problematiek door de filmmakers wordt getackeld is zowel onthutsend als boosmakend. Het duurt niet lang voordat er wordt onthuld dat Babak onschuldig was. Toch is er niemand die Mina fatsoenlijk te woord wil staan. De gemaakte fout wordt afgedaan als een hogere intentie, en niet als een alles vernietigende ongerechtigheid die een gezin te gronde heeft gericht. Het is daarom moeilijk om niet voor Mina te juichen wanneer zij voor genoegdoening vecht.

Een van hoofdlijnen van de film bestaat uit de opbloeiende band tussen Mina en Reza. We leren gaandeweg steeds meer over de vermeende vriend van Babak, maar is hij wel wie hij beweert te zijn? Naarmate het verhaal vordert, beleven we steeds meer tijd door het perspectief van Reza. Dit perspectief verschilt van dat van Mina, maar kent ook veel overeenkomsten. Mina en Reza delen allebei een afkeer voor de staat, gekenmerkt door haat en verfoeiing, maar ook door spijt en bekering. Wanneer zij hun krachten bundelen ontstaat er stapsgewijs vooruitgang in hun leven. Er lijkt hoop aan de horizon te gloren, maar we weten allemaal dat dit net zo makkelijk weer kan omslaan.

‘Ballad of a White Cow’ is niet altijd een gemakkelijke film. De filmstijl is minimalistisch, met scènes vol stilte en reflectie. De film is geschoten in een matte, grijze kleur. Muziek is zo goed als afwezig. De focus mag duidelijk zijn: dit is een film over Mina en Reza, en over niets anders. Hun turbulente lijdensweg staat immer centraal en wordt nooit verzacht door blijmoedige perikelen. Dat is lofwaardig, al dan niet een tikkeltje onbewogen. Degenen die getuige willen zijn van een volwassen karakterstudie, zijn hier zonder meer aan het juiste adres.

Len Karstens

Waardering: 3

Speciale vertoning: World Cinema Amsterdam 2021
Bioscooprelease: 4 november 2021