Banshee (2006)

Regie: Kari Skogland | 95 minuten | drama, thriller, misdaad | Acteurs: Taryn Manning, Romano Orzari, Michael Lombardi, Genelle Williams, Christian Campbell, Tony Calabretta, Morgan Kelly, Bronwen Mantel, Nicolas Wright, Mike Tsar, Maurizio Terrazzano, Andrew Shaver, Giancarlo Caltabiano, Felicia Shulman, Derrick Damon Reeve

Met programma’s als ‘The Tyra Banks Show’, ‘The Bad Girls Club’, ‘The Janice Dickinson Modelling Agency’ en ‘Oprah after the Show’ in de programmering mag het duidelijk zijn dat het Amerikaanse televisiekanaal Oxygen zich vooral richt op vrouwelijke kijkers. De zender breidde zijn aanbod uit met speelfilms en in 2006 verscheen Oxygens eerste originele, op vrouwen gerichte actiethriller ‘Banshee’. De hoofdrol in deze film is weggelegd voor de kleine Taryn Manning, die doorbrak dankzij haar rol in ‘Hustle & Flow’ (2005). Manning is een veelzijdige dame, die niet alleen op het witte doek aan de weg timmert maar ook kleding ontwerpt en vocalist is van het duo Boomkat. In ‘Banshee’ is ze, ondanks haar geringe lengte, geen katje om zonder handschoenen op te pakken. Ze speelt Sage Rion, een gewiekste autodief die zich door niemand de les laat lezen (zeker niet door mannen) en de politie telkens te slim af is. In de loop der jaren heeft ze een zekere reputatie opgebouwd en hebben haar mannelijke vakbroeders respect voor haar gekregen.

Een weddenschap met een maatje zet haar leven echter compleet op zijn kop. Bij het stelen van een puntgave rode Dodge Charger uit 1966 verliest ze haar identiteitsbewijs. Kon zij weten dat de eigenaar van de wagen een geschifte psychopaat is die de noodkreten van zijn slachtoffers opneemt en in houseplaten verwerkt… Niet lang na de diefstal vindt ze in een asbak in haar huis het afgesneden oor van haar vriend, met daarbij een briefje waarin ze wordt gesommeerd de auto voor middernacht in originele staat terug te brengen. De paniek slaat toe: tegen alle afspraken in neemt ze de wagen weer mee uit de garage, tot groot ongenoegen van haar baas die haar tot persona non grata uitroept. Alsof het nog niet erg genoeg is achterna te worden gezeten door de plaatselijke automaffia, blijkt ook de politie haar op de hielen te zitten. Ondertussen probeert Sage te achterhalen wie haar vriend zo heeft toegetakeld, om hem zo snel mogelijk een halt toe te roepen.

‘The Fast and the Furious’ (2001) in het kwadraat, zo zou je ‘Banshee’ kunnen noemen. Maar dan vertelt vanuit vrouwelijk oogpunt. Vergelijkingen met de computergame ‘Grand Theft Auto’ kunnen ook gemaakt worden. Zeker de eerste helft van ‘Banshee’ draait om achtervolgingen in snelle auto’s, met de hoofdrol voor een kleine maar stoere tante die kerels van dik twee meter de baas is. Je snapt het al: realistisch is het allemaal niet. In een film als deze is dat niet erg; het gaat om de adrenaline die de spetterende actiesc√®nes oproepen. Regisseur Kari Skogland is echter niet de meest bekwame filmmaker, waardoor de liefhebber van het genre toch al gauw zal beseffen dat hij het allemaal al eens eerder – en beter – gezien heeft. In de tweede helft van de film, waarin de nadruk komt te liggen op het thrilleraspect, verlaat ‘Banshee’ de vertrouwde paden. Hoewel de film ook hier gebukt gaat onder matig geschreven dialogen en een gebrek aan realiteitszin (met name de onmogelijke relatie die opbloeit tussen Sage en de door Mike Lombardi gespeelde agent Fitzgerald), wordt toch een zekere mate van spanning opgewekt die je in de film trekt. De seriemoordenaar (Christian Campbell) is met recht een creep, met zijn bizarre moordpartijen en angstaanjagende handelswijze.

‘Banshee’ is een opeenstapeling van onwaarschijnlijkheden, die bij vlagen potsierlijk is. Toch heeft de film zo zijn momenten. Met name tegen het einde, als heldin Sage de moordenaar van haar vriend op het spoor is, neemt de spanning toe. Voor liefhebbers van snelle auto’s en stoere vrouwen is ‘Banshee’ een kolfje naar hun hand. Geloofwaardig is anders, maar vermakelijk is deze actiethriller – zij het bij vlagen – wel.

Patricia Smagge