BlackBerry (2023)
Regie: Matt Johnson | 120 minuten | biografie, komedie, drama, geschiedenis | Acteurs: Jay Baruchel, Glenn Howerton, Matt Johnson, Kelly Van der Burg, Gregory Ambrose Calderone, Laura Cilevitz, Martin Donovan, James Elliot Miniou, Fuad Musayev, Ethan Eng, Michael Scott, Steve Hamelin, Pranay Noel, Ben Petrie, Jinny Wong, Lauren Howe, Saul Rubinek, Stephanie Moran
Technologische ontwikkelingen gaan zo razendsnel dat het voor veel bedrijven een enorme uitdaging is gebleken om bij te blijven. ‘BlackBerry’ toont een voorbeeld van de vergankelijkheid binnen deze gigantische markt. Deze telefoon zit inmiddels behoorlijk ver in de krochten van het collectief geheugen, maar er was een tijd waarin deze geestelijk voorvader van de smartphone floreerde.
Over die geschiedenis en de onvermijdelijke val gaat deze film van regisseur Matt Johnson, die zelf de rol van Doug Fregin speelt. De stijl is vergelijkbaar met andere waargebeurde films zoals ‘Dumb Money’, ‘Air’ en ‘The Big Short’. Er wordt veel gebruikgemaakt van de shaky cam, waarbij er vaak wordt ingezoomd op gezichten; met name op ongemakkelijke momenten en daar zijn er genoeg van. Het wemelt van onhandigheid, maar wel onhandigheid die, als het er op aankomt, plaats maakt voor genialiteit.
Het vertelt het verhaal van Mike Lazaridis (Jay Baruchel), een briljante maar sociaal ongemakkelijke engineer die met een revolutionair idee komt om het internet ook toegankelijk te maken op telefoons. Gecombineerd met een digitale agenda ontstaat de Blackberry, waarmee mensen hun kantoor altijd bij zich hebben. Doug is zijn rechterhand die een buffer vormt tussen de passie van Lazaridis enerzijds en het grote geld anderzijds. Om hun product te verkopen komen ze in contact met Jim Balsillie (Glenn Howerton), die er financieel voor zorgt dat alles van de grond komt, maar daarmee ook een spanningsveld creëert.
De casting in ‘BlackBerry’ werkt erg goed. Glenn Howerton als de ongeduldige manager die snel resultaat wil, maar inhoudelijk totaal niet op de hoogte is van de ontwikkelingen waar hij in investeert. Jay Baruchel als de zeer onhandige Mike en Matt Johnson als de ietwat irritante Doug. Ze vangen mooi het verschil tussen passie en zakelijkheid. In eerste instantie is er een zeer vrije cultuur binnen het bedrijf waar het lijkt alsof iedereen maar wat doet, maar er tegelijkertijd enorm wordt geïnnoveerd. Binnen die cultuur is de filmavond bijvoorbeeld heilig, waar er gezamenlijk gekeken wordt naar films, terwijl iedereen voortdurend aan het nerden en quoten is. Naarmate het succes groeit, begint dit zich ook te weerspiegelen in het bedrijf zelf en zie je zelfs bij Mike een verandering in gedrag.
Tijdens het kijken ben je sterk geneigd om op te zoeken in hoeverre de film overeenkomt met de werkelijkheid en dan blijkt dat er hier en daar wel wat vrije interpretatie is. Toch is het niet hinderlijk en hoewel ‘BlackBerry’ op sommige plaatsen een beetje sleept, is het een uitermate onderhoudende film. Er is een goede balans tussen drama en komedie en het geeft een goede inkijk in de technologie aan het begin van de eenentwintigste eeuw.
Gijsbert Ambachtsheer
Waardering: 3.5
