Boiling Point (2021)

Recensie Boiling Point CinemagazineRegie: Philip Barantini | 95 minuten | drama | Acteurs: Stephen Graham, Vinette Robinson, Alice Feetham, Ray Panthaki, Hannah Walters, Malachi Kirby, Izuka Hoyle, Taz Skylar, Lauryn Ajufo, Jason Flemyng, Lourdes Faberes, Daniel Larkai, Robbie O’Neill, Áine Rose Daly, Rosa Escoda, Stephen McMillan, Thomas Coombes, Gary Lamont, Rob Parker

Een avond waarbij de verwachtingen en stresslevels hoogtij vieren; dat ervaart gerenommeerd chefkok Andy Jones met z’n crew. Een controleur van de Voedselwaren Autoriteit staat op de stoep met minder goed nieuws, een bekende sterrenchef komt eten en er wordt iemand ten huwelijk gevraagd aan tafel 13. Van harte welkom bij ‘Boiling Point’.

De verbeterpunten van de controleur Lovejoy neemt Andy ter harte in deze dagen vlak voor kerst. Zijn crew wordt bijeen geroepen om hun gangen na te gaan. Één van de opmerkingen was dat de nieuwe Franse linechef Camille haar handen waste in een wasbak voor voedsel. Samen met een wankele financiële administratie resulteert dit in een rapportcijfer van een drie terwijl het restaurant in het bezit was van een vijf. De teleurstelling resoneert door in de keuken en zet iedereen op scherp.

Laten we aanschuiven bij tafel 13. De man aan deze tafel heeft het personeel vooraf geïnformeerd dat hij zijn vriendin ten huwelijk gaat vragen. ”Behandel ze als royalty!” is het devies van Beth, de maître. De aanstaande bruid heeft alleen wel een notenallergie, maar dat noteert Beth nogmaals en bevestigt dit verzoek aan de souschef. Alles loopt volgens plan, nietwaar?

Aan een andere tafel worden peperdure flessen wijn besteld, maar als de blonde serveerster Robyn wordt vervangen voor de bekwame Afrikaanse Andrea, ontpopt het hoofd van de tafel zich tot een arrogante racist, tot grote afschuw van zijn tafelgenoten.

Verderop neemt een groepje millenials plaats en merkt op dat er geen steak met frites te krijgen is. De maître neemt haar geïntimideerde collega over en pareert de chantabele insteek van de heren die dreigen met slechte recensies op social media. Ze lost hun dreigement met finesse en een grote glimlach op. Steak? Hoe wilt u het gebakken? Drankje van het huis? De gedreven souschef Carly is echter minder blij met deze bestelling buiten de kaart om en zet de werkrelatie met Beth onder druk en daar is geen woord Frans bij.

De keuze van een registratie in één take laat geen ruimte voor fouten. En dat geeft deze film een enorme boost. Een briljante zet van de hand van regisseur Philip Barantini (“Band of Brothers”) uit Liverpool. Alsof je naar een goed uitgebalanceerd toneelstuk kijkt. No do-overs. Je waant je een stagiaire die meeloopt op een hectische avond van een goed aangeschreven restaurant. De camera volgt niet alleen Andy en zijn strijd met alcohol en drugs. Ze blijft even hangen bij elk werkstation. Van ‘mise en place’, door naar de maître Beth en de spoelkeuken om te eindigen bij de bartenders aan de bar. Iedereen heeft zijn eigen problematiek die avond tot aan de gasten toe.

Stephen Graham (eveneens uit Liverpool en onder andere bekend van ‘Snatch’) schittert als Andy Jones, een chefkok met een zalig dik Scouse accent, eigenaar van een chique restaurant in Londen. Hij worstelt met zijn persoonlijke leven en de financiële gezondheid van zijn bedrijf. Gebroken met zijn vrouw en overmand met schuldgevoel omdat hij zijn jonge zoon in de steek heeft gelaten, moet Andy zichzelf bij elkaar rapen om zijn keukenbrigade op de drukste dag van het jaar door de avond heen te loodsen.

‘Boiling Point’ is een film die van minuut tot minuut klopt, omdat hij precies aflevert wat je verwacht. Zorgvuldig doordacht, minutieus ingestudeerd en tot in de puntjes gepolijst. Ongekend Londens, rauw met een dosis realisme in elk beeld, zodat deze avond het perfecte recept is voor drama.

Lisette van der Meij

Waardering: 4

Bioscooprelease: 6 oktober 2022