Bombón – El Perro (2004)

Regie: Carlos Sorin | 97 minuten | drama | Acteurs: Juan Villegas, Walter Donado, Micol Estévez, Kita Ca, Pascual Condito, Caludina Fazzini, Carlos Rossi, Mariela Díaz, Rosa Valsecchi, Rolo Andrada, Sabino Morales, Gregorio

Het hoofdpersonage van de Argentijnse productie ‘Bombón – El Perro’ is een hond die Bombón (bonbon) heet. Met zo’n naam zou je een lief schoothondje verwachten maar niets is minder waar; Bombón is een soort kasteel op poten, met een grote witte kop, een grillig karakter en een bedroevend libido. Dat laatste is vooral lastig voor zijn baas, de messenmaker Juan Villegas, want nadat Bombón een prijs heeft gewonnen bij een hondenshow hoopt Juan met het zaad van zijn hond een handeltje te beginnen. In het arme Patagonië is iedere vorm van inkomsten welkom.

Hoewel ‘Bombón – El Perro’ staat geafficheerd als drama is hier toch eerder sprake van een komedie. De avonturen van de goedaardige Juan en zijn karaktervolle hond herbergen niets dramatisch maar laten de kijker wel regelmatig lachen. Maar meer nog dan een komedie, is deze film een liefdevol portret van Patagonië, de Argentijnse provincie die met haar ruige landschappen en immer optimistische bevolking een dankbaar onderwerp voor deze film vormt.

In de loop van het verhaal ontmoeten Juan en Bombón vele Patagoniërs en het zijn deze kleine ontmoetingen die de film zijn grootste charme geven. De dronken en ongelukkige nachtwaker, de oerlelijke nachtclubzangeres die toch haar waardigheid heeft weten te behouden, het trieste meisje dat een gedicht moet voordragen maar door de zenuwen haar stem is kwijtgeraakt (maar nog wel de juiste gebaartjes weet te maken).

Deze personages worden voor een groot deel vertolkt door amateurs. Het geeft de film een naturelle uitstraling, hoewel Juan Villegas (die het personage met dezelfde naam speelt) soms wat al te simpel oogt. Met zijn eeuwige glimlach en vriendelijke gezicht zou je bijna aan zijn verstand gaan twijfelen. De hond Gregorio, die Bombón vertolkt, levert daarentegen een knap stuk acteren af. De manier waarop hij alle bloedmooie teefjes die hem worden aangeboden achteloos voorbij hobbelt, zullen weinig collega’s hem kunnen nadoen.

Gevoegd bij het aangenaam trage tempo en de sfeervolle muziek, maakt dit alles van ‘Bombón – El Perro’ een bijzonder geslaagde productie. Wie voor een spannende plot komt zal zich waarschijnlijk te pletter vervelen, maar wie houdt van een fijne feelgood-movie zal zich bij deze film prima vermaken. Dat regisseur Sorin (‘Historias Mínimas’) soms met een wat al te romantische blik de provincie Patagonië heeft neergezet zij hem dan ook vergeven; het levert in dit geval een ontroerende, geestige en hoopvolle film op.

Henny Wouters