Bottle Rocket (1996)

Regie: Wes Anderson | 91 minuten | komedie, misdaad | Acteurs: Luke Wilson, Owen Wilson, Ned Dowd, Shea Fowler, Haley Miller, Robert Musgrave, Andrew Wilson, Brian Tenenbaum, Jenni Tooley, Temple Nash, Dipak Pallana, Darryl Cox, Stephen Dignan, Lumi Cavazos, Julie Mayfield, Don Phillips Jr., Anna Cifuentes, Donny Caicedo, Melinda Renna, Richard Reyes, Julio Cesar Cedillo, Teddy Wilson, Jim Ponds, James Caan, Tak Kubota, Kumar Pallana, Haskell Craver, Jill Parker-Jones, Nena Smarz, Héctor García, Daniel R. Padgett, Russell Towery, Ben Loggins, Linn Mullin

Het is algemeen bekend dat regisseur Wes Anderson een typerende stijl heeft wat betreft kleurgebruik, cinematografie, tekst en personages. Het zijn deze elementen die Anderson tot een geliefde filmmaker maken. Toch is de kenmerkende stijl van Anderson niet altijd duidelijk zichtbaar geweest. Voor wie nieuwsgierig is naar een film van de regisseur waarin zijn typische aesthetics niet direct te herkennen zijn, is Anderson zijn eerste film ‘Bottle Rocket’ (1996) verrassend.

In ‘Bottle Rocket’ staan de vrienden Anthony (Luke Wilson) en Dignan (Owen Wilson) centraal. Anthony heeft net een psychiatrische instelling verlaten als Dignan hem vertelt over zijn plan om overvallen te plegen. Deze overvallen moeten volgens het plan leiden tot een samenwerking met Mr. Henry (James Caan), een crimineel waar Dignan al eerder voor werkte.

Na een oefeninbraak in het ouderlijk huis van Anthony volgt er een echte overval op een boekenwinkel. Met het gestolen geld slaan Anthony en Dignan samen met hun vluchtchauffeur Bob (Robert Musgrave) op de vlucht en belanden in een motel, waar Anthony het kamermeisje Inez (Lumi Cavazos) ontmoet. Het opgestelde plan dreigt te mislukken door het uiteenvallen van het team, maar Dignan weet de groep weer bij elkaar te brengen voor een klus namens Mr. Henry.

‘Bottle Rocket’ bewijst dat Anderson zijn eigenzinnige filmstijl door de jaren heen verder heeft ontwikkeld. Er is een duidelijk cinematografisch verschil in vergelijking met films als ‘The Grand Budapest Hotel’ (2014) en ‘Moonrise Kingdom’ (2012), waarin Anderson tableau shots van landschappen en interieur een prominente rol laat spelen. Dit soort statische shots zijn nauwelijks aanwezig in ‘Bottle Rocket’. Wat dat betreft zit er meer beweging in het camerawerk dan in andere films van Anderson. Daarnaast bevat Anderson zijn eerste film minder opvallende kleding of kunstzinnige objecten, aspecten die in zijn latere werk onmisbaar zijn.

Desalniettemin herkennen liefhebbers in ‘Bottle Rocket’ een typische Wes Anderson-film. Hoewel de film al een aantal kenmerkende God’s Eye View shots (focus op belangrijke objecten van bovenaf) van de filmmaker introduceert, zijn het vooral de verloren personages en het script die van ‘Bottle Rocket’ een Anderson-film maken. Anthony en Dignan zijn duidelijk niet de beste inbrekers en de Wilson-broers weten deze zoekende en ietwat droevige personages perfect neer te zetten. Het script, dat Anderson samen met Owen Wilson schreef, bestaat uit dialogen met voldoende humor die de film een goede komische ondertoon geven.

‘Bottle Rocket’ is wellicht niet de beste film van Wes Anderson, maar is zeker de moeite waard. Het verhaal, spel en dialogen zorgen voor een geestige film. Ondanks dat het debuut van Anderson niet direct binnen de rest van zijn filmografie past, zet het een duidelijke toon voor wat voor films hij hierna gaat maken.

Isabel Kikkert

Waardering: 3.5