Cellular (2004)

Regie: David R. Ellis | 94 minuten | actie, misdaad, thriller | Acteurs: Kim Basinger, Chris Evans, William H. Macy, Jessica Biel, Chantille Boudousque, Caroline Aaron, Jason Statham, Valerie Cruz, Brenda Ballard, Will Beinbrinck

Jessica (Basinger) wordt op een dag thuis overrompeld door een paar mannen die haar huis binnenstormen, haar huishoudster doodschieten en haar gijzelen. Ze nemen haar mee naar een leegstaand huis en dumpen haar op de zolder. Het enige communicatiemiddel dat daar aanwezig is, een telefoon, ramt een van de mannen kapot. Als ze weer alleen is, weet Jessica door het tegen elkaar wrijven van draden het apparaat aan de praat te krijgen en zelfs iemand aan de lijn te krijgen. De nietsvermoedende student Ryan (Evans) wordt door haar gebeld. Hij denkt in eerste instantie dat ze een grap maakt als ze zegt dat ze ontvoerd is en hulp nodig heeft, maar als een ontvoerder op een gegeven moment Jessica doet gillen door haar half te wurgen, weet hij dat het menens is. Hij besluit Jessica te helpen en uit te vinden waar ze zit.

Een basis voor spanning en kijkvertier, maar duidelijk wordt meteen dat het script van ‘Cellular’ niet waterdicht is geschreven. Zo vraag je je vrijwel meteen af of het mogelijk is om zomaar iemand aan de lijn te krijgen door een paar draadjes tegen elkaar te wrijven als de telefoon kapot is, want waar gebruiken wij dan steeds die toetsen voor? Ryan doet verder gedurende de hele film zijn best om niet het contact met Jessica te verbreken. Als hij op het politiebureau komt, wordt hij naar boven gestuurd en als hij bij de laatste trap komt, blijkt het bereik van de telefoon bijna verdwenen. Hij besluit dan terug te gaan en Jessica zelf uit de brand te helpen, terwijl hij natuurlijk ook gewoon even de telefoon had kunnen neerleggen om een sprintje naar boven te maken. Als hij verderop in de film toch het contact verliest, herinnert hij zich plotseling dat er in een mobiele telefoon doorgaans een menu zit waar gebelde nummers opgeslagen worden en belt hij het nummer dat hij denkt te moeten hebben. Dit is weliswaar de verkeerde, maar zo simpel had hij Jessica kunnen bereiken. Alle eerdere moeite voor niets dus.

Toch boeit de film meteen. Het is duidelijk dat de regisseur David Ellis een expert is op het gebied van actie en stunts, want er is veel zorg besteed aan het tempo van het verhaal en de capriolen die Ryan moet uithalen. De film is wat dat betreft te vergelijken met ‘Speed’.

De ontvoerders zijn niet tevreden met alleen het kidnappen van Jessica, maar proberen haar hele gezin bij elkaar te krijgen. Jessica stuurt Ryan steeds op pad om haar man en zoon te halen en de ontvoerders sneller af te zijn. Onderweg kampt Ryan natuurlijk met werkzaamheden aan de weg, opstoppingen en andere obstakels die hij handig weet te omzeilen. De snelheid waarmee de gebeurtenissen het scherm over vliegen blijft de aandacht vasthouden.

Naast actie wordt er ook humor in het verhaal gegooid. De stoere agent Mooney (Macy) die Ryan uiteindelijk te hulp schiet blijkt een tuttig kuuroord te starten, Ryan bedreigt de verkoopmedewerker van een telefoonwinkel met een pistool om een oplader te bemachtigen en scheldt onderweg een vrouw uit die hem in de weg rijdt, omdat ze belt, terwijl hij zelf voortdurend aan de telefoon is.

Deze grappen houden het midden tussen leuk en flauw, zijn vaak niet relevant in het verhaal en daarom meestal misplaatst. Het lijkt erop alsof de maker de goedwerkende combinatie van humor en actie wilde hanteren als in de ‘Lethal Weapon’ serie, maar helaas lukt hem dit niet.

Toch wint de vlotte structuur van de film het uiteindelijk van het vaak slappe script. De cameravoering, belichting en stunts zien er prima uit, de actie is spannend genoeg en voor je het weet is de film voorbij. ‘Cellular’ is dan ook een voldoende waard, echter wel met de hakken over de sloot.

Karin van der Laan