Charlie Harper (2025)

Regie: Tom Dean, Mac Eldridge | 102 minuten | komedie, romantiek | Acteurs: Emilia Jones, Nick Robinson, Nicholas Cirillo, Jessica Blackmore, Virginia Tucker, Ja’Quan Monroe-Henderson, Gralen Bryant Banks, Sebastian Delascasas, Jonathan Gregg, Kareemah Muhammad, Christina Spencer, Donnie Fuslier

Op de bruiloft van een vriend zit Harper (Emilia Jones) alleen in een hoekje, verzonken in gedachten en verdwaald in haar verleden; terugdenkend aan alle keuzes die zij heeft gemaakt, en de gevolgen die deze hebben gehad. Dan wordt zij plots uit haar hoofd getrokken door de nonchalante Charlie (Nick Robinson), die haar de hand schudt: is dit écht de sprankelende ontmoeting die het lijkt, of hebben de twee meer geschiedenis dan zij doen lijken?

‘Charlie Harper’ is een typische trip down memory lane, met een plot dat begint bij het einde. In een reis door het verleden worden alle roekeloze onbezonnenheden en onvermijdelijke consequenties in kaart gebracht. De relatie tussen de hoofdpersonages staat centraal, maar het is hun persoonlijke ontwikkeling die het verhaal draagt; hun dynamiek is slechts het noodlottige gevolg. Het verhaal focust op mensen die elkaar hebben geleefd, en dit nooit meer lijken te ontsnappen. Dit is ontzettend sterk weergegeven, waarbij de uitkomst voorspelbaar is, maar toch schrijnend blijft. De plot breekt zich hierbij los van een chronologisch verloop, wat het nostalgische aspect treffend op de voorgrond plaatst; dit is absoluut de kracht van ‘Charlie Harper’. Door middel van voice-overs en terugkerende shots wordt de pijnlijke aard van het verhaal geaccentueerd, wat leidt tot een aangrijpende weergave van een onafwendbaar noodlot.

Regisseurs Mac Eldridge en Tom Dean hebben deze melancholie bovendien op treffende wijze gevisualiseerd, waarbij zelfs de lichtinval lijkt te verlangen naar het verleden. Dit leidt tot een meeslepend werk dat sterk en consistent voortkabbelt, totdat de laatste paar scènes aanbreken. Hier neemt het verhaal helaas clichématige vormen aan, waarvan het idee aantrekkelijk klinkt, maar de uitvoering vlak en geforceerd aanvoelt. Dit is enerzijds te wijten aan het script, maar anderzijds aan de vlakke uitvoering hiervan door de acteurs, waarmee hun eerdere chemie lijkt te zijn verwaterd. De sterke opbouw komt hiermee tot een eind, maar laat desondanks een indruk achter.

Ongeacht het anti-climactische einde is ‘Charlie Harper’ een schrijnend, meeslepend, en ontroerend werk. Niet alleen de inhoud van het verhaal, maar ook de vormgeving van de plot schreeuwen ‘nostalgie’, en vertolken een verlangen dat onvermijdelijk onbeantwoord blijft: een bitterzoet verhaal over over hoe een relatie zicht vormt, zich overeind houdt, en dan een smeulend kantelpunt bereikt.

Sara Goosensen

Waardering: 4

Bioscooprelease: 24 september 2026