Cirkelientje – De grote kleine muis – Cirkeline og Verdens mindste superhelt (2004)

Regie: Jannik Hastrup | 77 minuten | animatie, familie | Nederlandse stemmencast: Chantal Leyers, Chiel van Berkel, Angie Cotrotsos, Jannemien Cnossens, Anouck David, Pedro van der Eecken, Douglas Boswell, Veerle Baetens, Reinhilde van Driel, Wanda Joosten, Leonie Peleman, Jessa Wildemeersch, Barend Weyens

Erg braaf, dat is één ding dat meteen opvalt. Lappenpopje Cirkelientje is braaf. De karakters, de tekeningen en het verhaal ook. Cirkelientjes geboorte – of noem het tot stand komst – zet meteen de toon. De illustrator vertelt op zachte toon met Belgische tongval hoe haar Cirkelientje zich als het ware uit haar potlood weet te bevrijden, gaat leven op papier en een heus tekenfilmkarakter wordt.

Voor het verhaal van deze derde speelfilm van Cirkelientje niet relevant, want het kleine meisje speelt geen rol in dit verhaal. Het zijn haar muizenvriendjes die avonturen beleven. Cirkelientje vertrekt in scène één op vakantie naar Turkije. Haar vriendjes, de muizen Victor en Frederik, willen mee op vakantie en besluiten haar achterna te reizen. Ze verschansen zich op een boot en varen zo in het geniep naar het warme vakantieland.

De verbeelding van de kinderen wordt tijdens het kijken danig op de proef gesteld. Toeval speelt een te grote rol bij alle ontmoetingen en van tijdsbesef heeft geen van de karakters kaas gegeten. Daarnaast bevat het verhaal veel verschillende elementen. Zo vliegt een Turkse meisjesmuis, voorzien van een bruine tint, gehuld in jongenskleren op de rug van een ooievaar naar Denemarken om vervolgens tijdens haar zoektocht naar kaas op een schip terug naar Turkije te belanden. Onderweg leert ze veel andere muizen kennen, waaronder een oude en chagrijnige opa die luide winden laat.

De kijkertjes krijgen in deze derde film van ‘Cirkelientje’ behoorlijk wat multiculturele verschillen voorgeschoteld. Zo loopt vriendinnetje Öslem van huis weg omdat ze als meisje niet serieus genomen wordt door haar vader en broers. Ze wordt opstandig en besluit weg te lopen en haar neefje in Denemarken te bezoeken want daar mogen meisjes wel alle dingen doen die jongens ook mogen.

De tekeningen zijn vrij eenvoudig, losjes en tweedimensionaal. De aquarelstijl draagt niet bij aan een uitbundige kinderfilm. ‘Cirkelientje’ is de jongste niet meer. In de jaren zestig waren haar belevenissen al te volgen in kortere afleveringen op de Deense televisie. Het einde is erg plotseling. Maar er verschijnt ongetwijfeld een vier deel van deze miniheldin.

Eline Lubberts