Ciurè (2022)

Regie: Gianpiero Pumo | 102 minuten | drama | Acteurs: Marilù Pipitone, Maurizio Bologna, Tonia De Micco, William Angiuli, Gianpiero Pumo, Raffaele Taddei, Ernesto Tomasini, Elena Pistillo, Emmanuele Minafò, Vivian Bellina, Andrea Militano, Tony Matranga, Rosario Maggiore, Claudio Di Giovanni, Claudia Li Volsi, Antonello Russo, Benny Cannata, Lucio Calabrese Falcone

‘Ciurè’ is een kleurrijk sprookje over een onmogelijke liefde die ontspruit in het ruwe machismo van Palermo, waar een man uit een wereld vol testosteron onverwacht valt voor een transvrouw – en niets nog hetzelfde blijft.

Gianpiero Pumo, schrijver, regisseur én acteur in ‘Ciurè’, krijgt het onmogelijke voor elkaar: van een scenario waar soms geen touw aan vast te knopen is – maar dat juist daardoor blijft verrassen – weet hij een vermakelijke film te brouwen. De eerste 15 minuten is het door de zure appel heen bijten; de magere plot wordt je met veel bombarie door de strot geduwd. We maken kennis met Salvo en zijn jonge zoontje Giovannino. Die laatste is gestopt met praten sinds de scheiding, de moeder is een heroïneverslaafde. Salvo kan het schoolgeld niet betalen en trekt naar zijn stiefbroer, die zich bezighoudt met schimmige praktijken.

In een wereld van goede koppen en overdreven geschreeuw belanden we in de doorsnee chaos van het hedendaagse crime-genre, dat streamingdiensten al jaren overspoelt. Salvo wordt een afhaler – iemand die schulden int voor drugshandelaren. Natuurlijk loopt dat mis. Maar in plaats van het vertrouwde pad van boetedoening te volgen, kiest Pumo voor iets onverwachts en gedurfds – zeker binnen de maatstaven van dit genre.

Salvo wordt bont en blauw op straat gevonden door Ciurè, een transvrouw die danst in een nachtclub. Natuurlijk moet hij in eerste instantie niets van haar hebben – maar vreemd genoeg kiest hij er even later toch voor om met haar mee te gaan, in plaats van op de bus naar huis te stappen, waar zijn zoon op hem zit te wachten. Zijn excuus? Ze zou hem na haar shift wel even thuisbrengen.

Salvo zit diep in de schulden, en Ciuré weet wel een manier waarop hij snel geld kan verdienen. Maar dan moet hij wel over zijn eigen vooroordelen heenstappen.
‘Ciurè’ is dan ook een film die je moet laten verrassen, die je wat ruimte moet geven, en waarvan je de soms dichtgemetselde, op drama vastgespijkerde dialogen en de voorspelbare visuele conventies van het genre moet vergeven om het vuurwerk erdoorheen te laten knallen. En als dat lukt, blijft er een film over die even rommelig als ontwapenend is. ‘Ciurè’ is niet perfect, maar in zijn onhandigheid raakt hij iets echts: een verhaal over familie, identiteit en het lef om jezelf opnieuw uit te vinden. Chaotisch, onevenwichtig – maar juist daardoor een genot om naar te kijken.

Martijn Smits

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 31 juli 2025