Claire Darling – La dernière folie de Claire Darling (2018)

Recensie Claire Darling CinemagazineRegie: Julie Bertuccelli | 94 minuten | drama | Acteurs: Catherine Deneuve, Chiara Mastroianni, Alice Taglioni, Laure Calamy, Samir Guesmi, Olivier Rabourdin, Johan Leysen, Colomba Giovanni, Simon Thomas, Mona Goinard, Joseph Flammer, Lewine Weber-Monfort, Amine Mejri, Julien Chavrial

Houden spullen hun waarde? En wat als deze spullen specifieke herinneringen hebben en dus gevoelens oproepen? En wat is dan nog de waarde van herinneringen? Al deze vragen liggen aan de basis van ‘Claire Darling’, een film over een dementerende vrouw die op een dag besluit al haar spullen in de uitverkoop te gooien. Alles wat ze in de loop der jaren verzameld heeft, vertelt zo een verhaal over een verscheurde familie met een tragische geschiedenis.

Catherine Deneuve speelt de titelrol en haar dochter Chiara Mastroianni speelt haar dochter Marie Darling. De twee hebben (in de film) een haat-liefde-relatie en Marie komt dan ook schoorvoetend terug als ze hoort dat haar moeder het nu echt niet meer op een rijtje lijkt te hebben. Want zeker voor iemand die zo verknocht was aan het verzamelen van spullen, is het van de een op andere dag verkopen van alles een aparte stap. Zoals later blijkt doet ze dat omdat ze ervan overtuigd is dat ze nog maar een dag te leven heeft.

De eerste tekenen van dementie zijn al snel in de film duidelijk en vanaf dat moment gaan heden en verleden dan ook door elkaar heen lopen. Dit is een goed gekozen vertelstructuur, omdat het enerzijds de temporale onzekerheid van Claire illustreert, maar ook omdat het anderzijds een goede manier is om de geschiedenis van de familie Darling (en omgeving) te vertellen. Wat de film daarnaast sterk doet is het weglaten van te veel uitleg. Claire Darling is op zijn zachtst gezegd niet de meest empathische moeder en vrouw, maar dat was ze al voordat het noodlot toesloeg. En die conclusie is genoeg; nergens kiest de regisseuse Julie Bertuccelli om het gedrag van Claire te vergoelijken. Dat is vanuit de hele film bezien ook gelijk een kritiekpuntje. Soms blijft het iets te abstract en ontbreken duidelijke motieven, iets wat aan de andere kant ook weer typisch is voor dementie.

Wat wel weer een grote plus is voor deze film, is Catherine Deneuve. Ze speelt de ongrijpbare Claire Darling meer dan overtuigend. Het gevaar van overacteren ligt in dit verhaal nogal op de loer, maar Deneuve houdt het juist klein en dat maakt het personage Claire Darling zeer geloofwaardig.

De film lijkt op het eerste oog een verhaal over dementie, maar het wordt al snel een verhaal over herinneringen, over de oneerlijkheid van het leven en over hoe kleine beslissingen grote gevolgen kunnen hebben. Het einde van de film doet wat gekunsteld aan, maar over de hele linie is ‘Claire Darling’ een boeiend geheel dat je als kijker nog lang laat nadenken over het verzamelen van herinneringen in plaats van spullen.

Ton te Slaa

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 2 mei 2019