Cobweb (2023)

Regie: Samuel Bodin | 88 minuten | horror, thriller | Acteurs: Lizzy Caplan, Antony Starr, Cleopatra Coleman, Woody Norman, Luke Busey, Aleksandra Dragova, Jay Rincon, Anton Kottas, Steffanie Sampson, Jivko Mihaylov, Iliyan Nikolov, Aleksander Asparuhov, Victoria Velikova, Kate Nichols, Leah-Felicity Bay, James Robinson

Je ligt in bed en je doet het licht uit. Je doet de ogen dicht en glijdt langzaam weg naar het zwart gat van de nacht, waar sommigen mooi dromen en anderen angstig wegrennen voor persoonlijke monsters. Een hard geklop op de muur. Je doet de ogen open. Was het een droom? Je luistert maar hoort niks. Echter, je voelt dat iets niet in de haak is. Dan weer geklop. Luid. Het komt vanachter de muur. Jouw hart is als een wilde vogel in een kooi. En dan fluistert iets jouw naam. Je gilt de stembanden aan flarden. Pa en ma komen de kamer in gerend en willen weten wat er aan de hand is. Natuurlijk is het dan stil en horen ze niks. Ze kijken je aan. Ze twijfelen aan je. Ze zeggen het niet. Maar je ziet het. Je weet niet dat dit het begin is van een nachtmerrie waarvan je wenste dat het maar een droom was. ‘Cobweb’, geregisseerd door Samuel Bodin, die ook de Netflix horror-serie “Marianne” regisseerde, is een apart gerecht in het horrorgenre met een leuke verrassing.

Het mooie van het verhaal is dat het vanuit het perspectief van Peter (Woody Norman) is verteld. Je hebt geen extra informatie waardoor zijn verrassingen ook jouw verrassingen zijn. En dit verhaal zit vol leuke verrassingen die ‘Cobweb’ net iets unieker maken dan de standaard bovennatuurlijke horrorfilms. Echter, de kracht zit in het acteerwerk van Lizzie Caplan (‘Cloverfield’, ‘Extinction’) en Anthony Starr (‘The Boys’, ‘The Covenant’). Ze zijn de belichaming van de koude rillingen over de rug wanneer ze proberen Peter tot rust te manen. Vooral Anthony Starr, als Peters vader Mark, voelt zo veilig aan als een verborgen scheermes in een bordje Brinta. Hij heeft de gladheid en sinistere van een cobra die je, zonder succes, probeert te overtuigen van zijn goede intenties. Ook Lizzy Caplan als Peters moeder, Carol, is een stuk ijs met een kunstmatige lach en afwezige ogen. De vraag is waar het gevaar nou echt vandaan komt.

Het regiewerk laat soms te wensen over. De setting is klassiek horror, waarbij het verhaal zich afspeelt in een oud houten huis waarbij elk zuchtje wind en beweging wordt vertaald naar houtgekraak. En dat is ook nodig. Als het huis van steen was, zou het geklop weinig effect hebben en had Peter vast roze Disney-dromen gehad in plaats van Blumhouse-materiaal. Sommige camerashots zijn echt goed gevonden, waarbij schaduwen worden geprojecteerd op muren en deze het echte verhaal vertellen.

De markt is overspoeld door horrorfilms en vele zijn kopieën van elkaar of maken gebruik van technieken die door de grote horrorreuzen van vroeger (en tegenwoordig) zijn ontwikkeld. Bijvoorbeeld hoe de spanning op te bouwen of hoe gebruik te maken van schrikeffecten. Dit is natuurlijk niet erg. Alles is ontwikkeling en voortschrijdend inzicht. Ook in het maken van films. In eerste instantie lijkt deze ook op een standaardje. Echter, het ontwikkelt zich tot een verhaal dat best uniek is en daardoor op de radar komt. Soms is het regiewerk wat slordig en standaard. Uiteindelijk wordt het gecompenseerd door de kracht van het verhaal en de verrassing die de kijker opwacht. ‘Cobweb’ is zeker een aanrader voor horrorfans.

Gerold Kort

Waardering: 3

Bioscooprelease: 24 augustus 2023