Come Away (2020)

Recensie Come Away CinemagazineRegie: Brenda Chapman | 94 minuten | avontuur, drama, fantasie | Acteurs: Gugu Mbatha-Raw, Carter Thomas, Ava Fillery, Jonathan Garcia, Keira Chansa, Jordan A. Nash, David Oyelowo, Angelina Jolie, Reece Yates, Jenny Galloway, Anna Chancellor, Michael Caine, Ned Dennehy, Rishi Kuppa, Alfie Hoang, Jack Veal, Nana Agyeman-Bediako, Clarke Peters, David Gyasi, Sean Baker, Derek Jacobi, Daniel Swain, Nigel Plaskitt

Angelina Jolie, Derek Jacobi, Michael Caine, Peter Pan, Alice in Wonderland, het 19e-eeuwse London, een prachtig landhuis, sprookjesachtige effecten, boeven en piraten, een zak vol geld, sfeerrijke muziek en de zon van een eindeloze zomer. Ingrediënten die garant zouden moeten staan voor een mooie film. Zou je denken. Totdat je het misbaksel ‘Come Away’ hebt gezien.

In ‘Come Away’ viert de kleurrijke familie Littleton een lange zomer in een afgelegen landhuis. Met de kinderen Alice en David lijkt alles goed te gaan, met jongste zoon Peter gaat het minder. Terwijl zijn oudere broer naar een gerenommeerde school zal vertrekken, moet Peter alles op alles zetten om voldoende voldoendes te scoren. Dus moet hij hard aan de slag, terwijl zijn broer en zus spannende avonturen beleven in het omringende bos. Totdat het noodlot toeslaat, als een donderslag bij heldere hemel.

‘Come Away’ is een mengeling van fantasy, avonturenfilm en drama. Deze weinig gebruikelijke mix kennen we al van ‘Bridge to Terabithia’ uit 2007, maar alles wat die film goed deed gaat hier mis. In het eerste half uur springen de tanden uit je mond van het zoetsappige familiegepruttel. Als het noodlot heeft toegeslagen slaat de stemming om: drinkende ouders, meppende ouders, tierende ouders, gokkende ouders, de Londense maffia en nog veel meer ellende. Maar tussen die brokken ellende blijven steeds maar weer die mierzoete scènes opduiken. De fantasy-scènes, die zich voornamelijk in het hoofd van de kinderen afspelen, zien er fraai uit, maar vloeken met de Disney-achtige zoetheid en de Dickensiaanse ellende van de rest.

De muziek is prachtig, maar versterkt de toch al overdreven emoties. De acteurs zijn groot van naam, maar laten flinke steken vallen. Maar ook een gebrek aan focus speelt de film parten. Nooit is duidelijk waar het dramatisch zwaartepunt ligt. Bij het belaste verleden van de vader, de schoolproblemen van Peter, de komst van een strenge tante of de alcoholische neigingen van de moeder? Het verhaal dobbert maar wat voort, op golven van tranen, alcohol en weeïge zoetigheid. Zodat we maar weer eens het oude recensiecliché van stal kunnen halen: lekkere ingrediënten maken nog geen lekker gerecht. Daarvoor heb je een capabele kok nodig.

Henny Wouters

Waardering: 2

Bioscooprelease: 10 december 2020
VOD-release: 22 januari 2021 (Netflix)