Confidence (2003)

Regie: James Foley | 138 minuten | actie, thriller | Acteurs: Dustin Hoffman, Edward Burns, Andy Garcia, Rachel Weisz, Paul Giamatti, Morris Chestnut, Donal Logue, Louis Guzmán

Foley heeft voor zijn film ‘Confidence’ een uitgebreide en bedreven cast weten te selecteren. Helaas maakt de film ondanks dit gegeven niet echt indruk. De settings, hippe muziek en soms verrassende elementen waarmee Foley scènes aan elkaar knoopt maken deze film zeer prettig om naar te kijken, maar lijken tegelijkertijd bedoeld om de verdere oppervlakkigheid van de film te verbloemen. De acteurs spelen sterk, maar de karakters zijn niet echt overtuigend als topcriminelen. Dustin Hoffman als de alom gevreesde maffiabaas ‘The King’ spant hierbij de kroon. Zijn seksuele neigingen, postuur en motoriek zijn eerder lachwekkend dan afschrikwekkend.

Bovendien zijn de karakters in het geheel niet uitgewerkt. We zien wat zij zeggen en wat zij doen en daar blijft het bij. Niets komen we te weten over hun achtergrond, of motivatie om zich te begeven in het oplichterscircuit. Maar misschien is dat gezien de ondertitel van de film ook niet nodig: ‘It’s not about the money, it’s about the money.’ En dat is dan ook alles waar de personages in de film mee bezig zijn: zo snel mogelijk, en zo veel mogelijk geld verdienen.

De film komt in zijn geheel over als een mengelmoes van ‘Ocean’s Eleven’ (muziek en stijl) en ‘Pulp Fiction’, waarbij ‘Confidence’ wat betreft de dialogen zeker niet kan tippen aan Tarantino’s meesterwerk. Daar waar de gesprekken humoristisch zijn bedoeld komen deze niet uit de verf en zijn zij eerder slap of soms zelfs cliché. En echte criminelen gebruiken natuurlijk zo vaak mogelijk het ‘F-woord’.

Het verhaal wordt op zichzelf in vlot tempo verteld, en vraagt van de kijker zelfs enige oplettendheid. Ook krijgt het einde van de film nog een verrassende wending. Foley weet met alle stijlelementen een mooi beeld te creëren van de wereld van de oplichterartiesten, maar om te spreken met de woorden van ‘The King’; ‘sometimes style can get you killed’.

Femke Nelissen