Corpus Christi – Boze Cialo (2019)

Recensie Corpus Christi CinemagazineRegie: Jan Komasa | 116 minuten | drama | Acteurs: Bartosz Bielenia, Aleksandra Konieczna, Eliza Rycembel, Tomasz Zietek, Barbara Kurzaj, Leszek Lichota, Zdzislaw Wardejn, Lukasz Simlat, Anna Biernacik, Lidia Bogacz, Malwina Brych, Bogdan Brzyski

In het diep katholieke Polen mag het geen verrassing zijn, dat ook gevangenen in de rituelen van het geloof worden betrokken. Zo ook Daniel (Bielenia), een kaalgeschoren jeugddelinquent die braaf en toegewijd meezingt in de mis, vlak voordat hij wordt vrijgelaten. Het beeld is even natuurlijk als paradoxaal, zoals in Ciske de Rat ook begrip kan worden opgebracht voor de daden en behoeften van Cis.

‘Corpus Christi’ is een ruigere tienervariant voor een arthousepubliek – geen feelgood voor de jeugd. Daniel stort zich begrijpelijkerwijze meteen na zijn vrijlating in het uitgaansleven. Hij trekt tijdens het feesten zelfs een priestergewaad aan. “Daniel, Heilige Daniel”, lachen zijn maten. Iedere ex-tiener herinnert zich ongetwijfeld het vrije geworstel met normen en waarden, de een wellicht wat meer dan de ander.

Deze Daniel krijgt de kans, naar het zich laat schijnen gebaseerd op feiten, als priester te worden aangezien. Hij doet zich voor als geestelijke en vervangt een zieke pastoor, in het dorpje waar hij een baan heeft gevonden. Moedig, hoe Komasa deze skinhead transformeert. Wat wil hij ermee? In ieder geval heeft hij een overtuigende hoofdrolspeler nodig; Bielenia heeft een dwingende blik als een jonge Christopher Walken, meisjes en andere gelovigen vallen als een blok.

Twintig minuten neemt Komasa om deze ontwikkelingen te verbeelden, in koele, grijsblauwe tinten. Daniel lijkt voor de kijkers even berekenend als goedwillend, al weten wij nog niet waarvoor hij heeft gezeten, een beproefd recept als cliffhanger. Hij wordt opgenomen in de gemeenschap en blijkt over geestelijke leiderschapscapaciteiten te beschikken. Een charlatan? Zowel gelovige als atheïstische kijkers kunnen er kanten mee op.

Een zondige priester die niet in het celibaat gelooft – spijkerbroek over de soutane; absurd is het wel, maar zo is de realiteit soms ook. Daniel lijkt gebiologeerd door de biechtsessies in de kerk, alsof hij – een dader – nu aan de andere kant staat. De stroper die boswachter wordt. Maar wat heeft hij uitgevreten en waar brengt hem zijn nieuwe bestemming? Dat gaan we natuurlijk niet verklappen. Komasa experimenteert met de kijker en heeft veel te vertellen; aan het publiek de rest.

Jan-Kees Verschuure

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 8 oktober 2020