Crossing Over (2009)

Regie: Wayne Kramer | 113 minuten | drama | Acteurs: Harrison Ford, Ray Liotta, Ashley Judd, Jim Sturgess, Cliff Curtis, Summer Bishil, Alice Braga, Alice Eve, Jacqueline Obradors, Justin Chon, Melody Khazae, Merik Tadros, Marshall Manesh, Nina Nayebi, Naila Azad, West Liang, Shelley Malil

Het land dat ooit is opgebouwd door immigranten staat anno 2009 heel wat kritischer tegenover nieuwkomers. ‘Crossing Over’ van schrijver-regisseur Wayne Kramer (‘The Cooler’ (2003), ‘Running Scared’ (2006)) schetst een beeld van de huidige situatie in Los Angeles, zowel vanuit het perspectief van de Amerikaanse wetgeving als vanuit het perspectief van de duizenden immigranten die dagelijks de grens over steken. Smachtend naar vrijheid, een betere toekomst en/of een glanzende carrière.

In deze film volgt de kijker meerdere verhaallijnen die – net als in ‘Crash’ (2004) – elkaar vroeg of laat kruisen. Zo maken we onder andere kennis met Max Brogan (Harrison Ford), die eigenlijk al een beetje te lang bij de Amerikaanse immigratiepolitie van Los Angeles werkt en in tegenstelling tot veel van zijn jongere collega’s absoluut geen lol (meer) beleeft aan het oppakken en uitzetten van illegalen. Hij heeft veel meer aandacht gekregen voor de onmogelijke situaties waarin deze mensen zich vaak bevinden en hanteert de regels ook lang niet zo strikt meer als eigenlijk van hem verlangd wordt. Ook immigrantenadvocate Denise (Ashley Judd) heeft vooral oog voor de menselijke kant van het verhaal, daar waar Cole Frankel (Ray Liotta) juist misbruik maakt van zijn functie als aanvragenbeoordelaar van de zogenaamde ‘green cards’ (definitieve verblijfvergunningen). Zo dwingt hij de ambitieuze, illegale Australische actrice Claire Shepard (Alice Eve) tot seks in ruil voor zo’n green card. Dit tot haar grote afschuw, maar ze wordt gedwongen door de onmogelijke bureaucratische molen waarin ze terecht is gekomen. Ze voelt dat ze het recht wel in eigen hand móet nemen. Naast de toestand van Claire krijgen we ook de situaties van andere illegalen te zien. Zoals haar Britse vriendje Gavin (Jim Sturgess), de Mexicaanse alleenstaande moeder Mireya (Alice Braga) en de jonge moslima Taslima (Summer Bishil) uit Bangladesh.

Kramer wil met deze film laten zien hoe moeilijk het tegenwoordig is om via de legale weg een definitieve verblijfsvergunning voor de V.S. te verkrijgen, zonder daarbij partij te kiezen voor de ene (de staat) of de andere partij (de immigranten). Dat laatste is niet helemaal gelukt. ‘Crossing Over’ gaat toch wel wat meer aan de kant van de immigranten staan. Logisch, want die kant maakt natuurlijk makkelijker emoties los bij de kijker waardoor het dramagehalte beter uit de verf komt. Met als meest hartverscheurende voorbeeld het verhaal van de moslimse tiener Taslima, die in haar klas om begrip vraagt voor de motieven van de terroristen van 9/11 en daarmee de ellende over zichzelf en haar familie af roept. Ondanks haar controversiële sympathieën krijg je toch medelijden met haar. En dat is de verdienste van actrice Summer Bishil, die haar complexe rol erg volwassen speelt.

Ook de rest van de cast is prima in orde, de verhaallijnen zijn geloofwaardig en worden mooi in elkaar verweven. Maar de van oorsprong Zuid-Afrikaanse Wayne Kramer weet dan ook wel waar hij over praat, aangezien hij het hele bureaucratische proces zelf heeft moeten ondergaan. De film houdt de vaart er ook goed in ondanks het zware thema. Een thema dat natuurlijk niet alleen in Amerika maar ook in andere ‘westerse’ landen voer is voor stevige politieke debatten. Dat ‘Crossing Over’ ook ‘Crash 2′ had kunnen heten is geenszins bezwaarlijk. In ‘Crash’ (2004) leiden de diverse verhaallijnen ook tot een (anti-)climax waar je nog wel even over na blijft denken. Juist omdat het zo realistisch is. Om daarmee vergeleken te worden is dus juist eerder een compliment, al haalt ‘Crossing Over’ het niveau van zijn ‘voorganger’ net niet. De boodschap van beide films is in elk geval helder: we zijn allemaal mensen. Hulde!

Brian Ligtvoet