Dancing Queen (2023)

Regie: Aurora Gossé | 93 minuten | drama, komedie, familie | Acteurs: Liv Elvira Kippersund Larsson, Sturla Harbitz, Viljar Knutsen Bjaadal, Ylva Røsten-Haga, Anne Marit Jacobsen, Andrea Bræin Hovig, Anders Baasmo, Cengiz Al, Frida Ånnevik, Live Giset, Liv Jerven, Eline Ødegaard Jacobsen, Milja Julianne Sletta Øyjordsbakken, Jostein Falch Kvaal, Jonas Jeremiassen Tomter, Mona Berntsen, Tristan Berg, Sara Lyng Melsom

Mina is twaalf. Ze woont met haar ouders in een suffig Noors plattelandsdorpje, waar niet zoveel te beleven is. Met haar beste vriend Markus fietst ze dagelijks naar school, waar ze samen wedijveren om de plek van de slimste van de klas. Populair zijn staat niet hoog op hun lijstje, ze hebben lol met hun walkietalkies, en zijn eigenlijk in hun gedrag nog net wat jonger dan hun brugklasgenootjes. Maar wanneer een nieuwe leerling zijn opwachting maakt op het schoolplein, gieren bij Mina ineens de tienerhormonen door haar lichaam. Deze Edwin, op social media bekend als E.D. Win, is een getalenteerde breakdancer. En ineens weet Mina het: zij wil ook dansen!

De titel ‘Dancing Queen’ roept associaties op met de hit van de Zweedse popgroep ABBA, maar het zeventienjarige meisje waarover dat liedje gaat, kan niet meer verschillen van Mina. Mina is onhandig, heeft geen atletische bouw en eigenlijk ook nog geen gevoel voor ritme. Het enige dat je haar niet kunt ontzeggen is enthousiasme en doorzettingsvermogen, want nu ze eenmaal haar zinnen heeft gezet op het leren dansen kunnen, moet alles daarvoor wijken. Ook de goede cijfers die ze tot dan toe haalde, en misschien zelfs haar vriendschap met Markus.

‘Dancing Queen’ richt zich met haar eenvoudige verhaal vooral op een jonge doelgroep, zeg maar bovenbouw van de lagere school (de kans is groot dat brugklassers zich al iets te volwassen voelen voor deze film). Mina is iemand met wie de kijker zich makkelijk kan identificeren, haar onzekerheden zijn herkenbaar voor iedereen – zelfs de populairste kinderen in de klas kennen het begrip gêne. Ze maakt fouten, weet personen in haar omgeving niet op waarde te schatten, maar bovenal maakt haar vasthoudendheid en passie indruk. Aan alles voel je dat de film niet het clichématige einde zal hebben: Mina kan gewoonweg niet de gedoodverfde winnaar van de dans-challenge (want natuurlijk is er een wedstrijd waar naartoe gewerkt wordt) zijn. En ook in de plotlijn met Mina’s oma, die een belangrijke rol speelt in Mina’s ontwikkeling, zit een verrassing. Alleen jammer dat de animositeit tussen Mina’s moeder en oma er met de haren bijgesleept lijkt en juist nu tot een uitbarsting komt.

Toch ontkomt ‘Dancing Queen’ niet aan bepaalde clichés. De jaloezie tussen Mina en haar vroegere vriendin-van-de-kleuterschool, Bella, is voorspelbaar. Ook de breuk tussen Mina en Markus en de daarop aangehaalde, veel sterkere vriendschap, kun je van veraf aan zien komen. Een beetje ervaren filmkijker kan eigenlijk op elk moment inhaken in de film en dan binnen een minuut doorhebben wat de basic plotlijn is. Maar ach, dat is niet erg als een film zo fijn wegkijkt en er daadwerkelijk talent voor en achter de camera te vinden is.

‘Dancing Queen’ is een hele aardige film over het zoeken naar je identiteit en het verlangen om ergens bij te horen. Hoe Mina dat doet, door zichzelf enigszins te verliezen, is voer voor interessante gesprekken met kinderen. In 2023 won filmmaakster Aurora Gossé de publieksprijs voor beste kinderfilm op Cinekid en ook op andere filmfestivals deed deze coming-of-age-film het prima.

Monica Meijer

Waardering: 3

Bioscooprelease: 25 oktober 2023