De tweeling (2002)

Regie: Ben Sombogaart | 135 minuten | drama, oorlog | Acteurs: Thekla Reuten, Nadja Uhl, Ellen Vogel, Gudrun Okras, Sina Richardt, Julia Koopmans, Betty Schuurman, Jaap Spijkers, Roman Knizka, Margarita Broich, Ingo Naujoks, Barbara Auer, Jeroen Spitzenberger, Hans Somers, Hans Trentelman

Twee zussen worden op jonge leeftijd uit elkaar gerukt en komen jaren later weer terug. Dat klinkt als een formule voor een ontroerend en aangrijpend verhaal en dat is het dan ook. ‘De tweeling’, naar het boek van Tessa de Loo is precies zoals het verhaal doet vermoeden; aangrijpend, ontroerend en indrukwekkend zonder te zoetsappig en sentimenteel te worden.

Het thema tweelingen en oorlog zijn altijd goede ingrediënten voor een film. De verbondenheid van een tweeling zorgt voor veel ontroerende momenten. Maar ook de oorlog is voor iedereen een bekend thema, dit verhoogt ook de herkenbaarheid van de film waardoor je makkelijker met de hoofdpersonen kunt identificeren. Sombogaart heeft daar dan ook goed gebruik van gemaakt bij het verfilmen van het boek van Tessa de Loo.

Een sterk verhaal is een basis voor een goede film, maar behalve dat het verhaal erg sterk is, had Sombogaart nog meer middelen tot zijn beschikking om van deze film een topper te maken: namelijk de twee zeer getalenteerde actrices Nadja Uhl en Thekla Reuten. Door het fantastische spel van deze dames worden Anna en Lotte beiden sympathiek neergezet en weet je niet aan wiens kant je nu moet staan bij de ruzies. Het frustreert zelfs dat de twee steeds door vervelende omstandigheden nog niet bij elkaar komen. Zo vervloek je Anna bijna als zij een opmerking maakt die bij Lotte in het verkeerde keelgat schiet maar tegelijkertijd ben je woedend op Lotte omdat zij het zich zo aantrekt. Een Nederlandse film waarin twee actrices zitten die beiden kunnen acteren op een hoog niveau en ook nog perfect op elkaar zijn ingespeeld is vrij uitzonderlijk.

Ook de jonge versies van Anna en Lotte laten al zien dat ze over veel talent beschikken. Zij spelen misschien wel de sterkste scène van de hele film namelijk het moment waarop de twee zusjes uit elkaar gehaald worden. Dit moment grijpt je naar de keel en in één klap zit je midden in de film waar je de rest van het verhaal niet meer uit komt.

Ben Sombogaart heeft ervoor gekozen dezelfde flashback structuur aan te houden als in het boek. Een verstandig besluit, want zo komen we beetje bij beetje meer te weten over het leven van de zusjes. De film is wat traag en dat zou het enige minpunt van deze film genoemd kunnen worden maar tegelijk is dat ook de reden waarom de personages zo goed uitgediept kunnen worden. En dat is dan weer de kracht van deze film.

‘De tweeling’ wordt nergens een standaard platte Nederlandse film maar onderscheidt zich in dit genre door veel meer in te spelen op het emotionele aspect en het familiegevoel. Kort samengevat: ‘De tweeling’ is een Hollywoodtopper van Nederlandse bodem.

Eveliene Sanders