Des preuves d’amour (2025)

Recensie Des preuves d'amour CinemagazineRegie: Alice Douard | 97 minuten | komedie, drama | Acteurs: Ella Rumpf, Monia Chokri, Noémie Lvovksy, Emy Juretzko, Julien Gaspar-Oliveri, Jeanne Herry, Aude Pépin, Philippe Petit, Anne Le Ny, Émilie Brisavoine, Hammou Graïa, Tom Harari, Eva Huault, Pauline Bayle, Félix Kysyl, Hamza Meziani, Édouard Sulpice, Mélodie Bonnin

‘Des preuves d’amour’ gaat over Céline (Ella Rumpf) en Nadia (Monia Chokri), een in Parijs wonend lesbisch stel dat behoort tot één van de eerste die gebruik heeft gemaakt van hun recht om te mogen trouwen. In mei 2013 ging in Frankrijk de wet Mariage pour tous in werking. Hartstikke fijn natuurlijk, maar in die wet werd nog geen rekening gehouden met mensen met een kinderwens. Althans: het werd lesbische stellen niet bepaald makkelijk gemaakt en natuurlijk is dat een understatement.

Om te beginnen moesten lesbiënnes uitwijken naar het buitenland voor een IVF-traject. In de film is dit al een voldongen feit, we ontmoeten Céline en Nadia als Nadia al zwanger is, haar bollende buikje trots voor zich dragend. ‘Des preuves d’amour’ gaat vooral over de hordes die het stel – met name Céline als meemoeder – moet nemen om als ouder erkend te worden.

Céline gaat in gesprek met een advocaat die haar de adoption de l’enfant conjoint (adoptie van het kind van de echtgeno(o)t(e) uitlegt. Zo moet ze van vijftien mensen in haar omgeving (familie, vrienden, andere ouders, maar vooral niet te veel van hun lesbische vriendinnen) een persoonlijke geschreven verklaring krijgen waaruit haar liefde voor het kind en haar geschiktheid als moeder moet blijken. Ze kunnen pas starten met deze procedure als hun dochter geboren is en het hele proces kan wel anderhalf jaar duren. Die onzekerheid is natuurlijk killing. Als er iets met Nadia zou gebeuren, zou Celine geen enkele aanspraak maken op haar kind.

Bijkomend probleem is dat Celine eigenlijk nauwelijks zelf familie heeft. Haar moeder (Noémie Lvovsky) is een beroemd concertpianiste, die zich nauwelijks met de opvoeding van haar dochter bemoeid heeft. Nogal logisch dus dat de moeder-dochter-band niet al te hecht is. Toch doet Céline een poging, want: alles voor hun kind.

‘Des preuves d’amour’ is zo een film over meerdere moeder-kind-relaties: die van Nadia met het ongeboren dochtertje en de bijbehorende zwangerschapskwaaltjes en -onzekerheden; en die van Marguerite en Céline, die de banden weer aan wil halen om begrijpelijke redenen. Maar bovenal is het het perspectief van Céline dat belicht wordt. Haar achtbaan aan emoties uiten zich in scènes waarin ze genietend naast haar geliefde ligt, zich verwonderend over het uitstekende voetje in de blote buik van de slapende Nadia, waarin haar onmacht over de hele juridische mallemolen blijkt, maar ook haar twijfels of ze wel een echte moeder is: want waarom viel de keuze op Nadia om zwanger te raken en niet op haar? En is ze wel geschikt als moeder, want zo goed gaat het ook weer niet als ze op twee kinderen van een kennis moet passen (iets met een baby badderen en diarree, you get the picture). Alle drie de actrices vertolken hun rol met verve, de chemie is voelbaar.

Een bijzondere vermelding verdient de muziek in de film: Céline is muziekproducent en DJ, haar moeder speelt Beethoven en Chopin en die twee genres vormen een prachtig contrast, dat opvalt, maar niet stoort.

Dat het onderwerp van de film alweer achterhaald is, is eigenlijk alleen maar positief. Sinds de wet van augustus 2021 hebben lesbische stellen legaal toegang tot PMA (procréation médicalement assistée) en is die hele santenkraam rondom adoptie door de meemoeder is afgeschaft. Beide moeders tekenen nu vóór de geboorte al een gezamenlijke erkenningsverklaring bij de notaris en vanaf de geboorte worden ze allebei als moeder vermeld op de geboorteakte, wat ervoor zorgt dat de meemoeder vanaf dag één exact dezelfde ouderlijke rechten en plichten heeft als de biologische moeder. Het maakt ‘Des preuves d’amour’ misschien iets minder urgent, maar veel van de thema’s die de film aankaart, zijn nog altijd relevant.

Monica Meijer

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 23 juli 2026