Dìdi (2024)
Regie: Sean Wang | 93 minuten | komedie, drama | Acteurs: Izaac Wang, Joan Chen, Shirley Chen, Zhang Li Hua, Mahaela Park, Raul Dial, Aaron Chang, Chiron Cillia Denk, Sunil Mukherjee Maurillo, Montay Boseman, Alysha Syed, Alaysia Simmons, Tarnvir Kamboj, Shiu Fang Wang, Jayden Chiang, Joziah Lagonoy, Joshua Hankerson, Georgie August, Kade Hunter, Jerri Bowen, David Leal, Mackenzie Peters, Gray DaMarcus, Cameron Foxly, Emma Foxly, Cousteau, Spike Jonze, Sheng Wang, Stephanie Hsu
Sean Wangs eerste speelfilm ‘Dìdi’ kon rekenen op geweldige kritieken na zijn première op Sundance Film Festival 2024. De film won daar zelfs de publieksprijs. De film kende zijn Nederlandse première op het Leiden International Film Festival 2024 en kreeg daar ook enthousiaste reacties.
Chris “Dìdi” Wang (Izaac Wang), voor zijn vrienden “Wang Wang”, is een dertienjarige jongen die na de zomervakantie gaat beginnen aan de middelbare school. Tijdens deze vakantie zal hij te maken krijgen met zijn eerste liefde, het maken en verliezen van vrienden, het begin van sociale media en worstelingen in zijn relatie met zijn familie.
‘Dìdi’ speelt zich af in 2008. Het moge duidelijk zijn dat dit voor regisseur Sean Wang de periode was van zijn eigen coming-of-age. De film is een paradijs van herkenbaarheid voor eenieder die in die tijd zijn tienerjaren heeft doorgemaakt. ‘Dìdi’ creëert een perfecte kopie van die tijd. De t-shirts van je favoriete emobands, de domme, niet grappige video’s die op YouTube werden geplaatst, de hoogtijdagen van MySpace en MSN, de Facebook profielfoto’s die zo eigenzinnig mogelijk moesten zijn en nog veel meer. Sean Wang heeft het jaar 2008 tot in de puntjes op camera gekregen. Nostalgie ten top. Dit zal voor veel millennials voelen als een tijdcapsule.
In zijn ongemakkelijkheid doet ‘Dìdi’ denken aan films als Bo Burnhams ‘Eighth Grade’. De tieners zijn zo ongelofelijk oncomfortabel in bijna elke scène. De herkenbaarheid en nostalgische gevoelens die boven komen drijven maken het een genot om naar te kijken. Je kunt bijna alleen maar sympathie voor Chris opbrengen, hoewel hij soms best een klootzak is. Al is het maar vanwege zijn jeugdigheid, zijn onwetendheid en zijn onvermogen om met zijn familie en zijn emoties om te gaan. Izaac Wang is geweldig gecast. Je hebt niet het gevoel dat je naar een acteur zit te kijken. Misschien is dat deels ook wel niet zo, in de zin dat Izaac Wang deze periode in zijn leven ook zeer recentelijk heeft moeten doorstaan.
De film steunt echt niet alleen maar op nostalgie. De kern van ‘Dìdi’ is een uitstekend uitgevoerd coming-of-age-verhaal. Chris’ interacties met zijn moeder (Joan Chen) leveren wat hartverscheurende en tranentrekkende momenten op, met aan de ene kant Chris die zijn moeder niet begrijpt en aan de andere kant zijn moeder die het beste met hem voorheeft, maar het verbale geweld dat over haar heen wordt gespuwd, moet verdragen. De film zal op die punten wellicht als een spiegel fungeren voor hoe we ons vroeger hebben misdragen.
‘Dìdi’ is een perfecte weergave van hoe het was om in de late 2000s op te groeien. Sean Wang weet op meesterlijke wijze die tijd te vangen en op het grote doek over te brengen. Het is een film met een lach en een traan, die de balans tussen die twee uitmuntend weet te bereiken. Dat maakt ‘Dìdi’ en van de beste coming-of-age-films van de afgelopen jaren. Iedereen die zijn vroege tienertijd rond het jaar 2008 heeft doorgemaakt zou deze film moeten bekijken. Ook voor andere generaties heeft ‘Dìdi’ voldoende te bieden, maar de nostalgische factor die ‘Dìdi’ voor deze millennials zal doen opborrelen, maakt de film extra interessant.
Jelco Leijs
Waardering: 4
Speciale vertoning: Leiden International Film Festival 2024