Do Not Hesitate (2021)

Recensie Do Not Hesitate CinemagazineRegie: Shariff Korver | 87 minuten | drama | Acteurs: Joes Brauers, Spencer Bogaert, Tobias Kersloot, Omar Alwan

Op missie ergens in het Midden-Oosten raakt een wagen in een konvooi van Nederlandse militairen op een ietwat sullige manier van de weg. De gestrande wagen zit vol met waardevolle militaire technologie en kan daarom niet zomaar achtergelaten worden. Een groep soldaten moet voor bewaking zorgen totdat er extra hulp komt om het materiaal weg te slepen. Uiteindelijk blijven er van die groep drie man bij de wagen achter, omdat de anderen hulp gaan zoeken in het woestijngebied vanwege schaars proviand. Kalme Erik (Joes Brauers), binnenvetter Roy (Spencer Bogaert) en Mark (Tobias Kersloot), het haantje, moeten de boel maar met zijn drieën zien te rooien. ‘Do Not Hesitate’ van regisseur Shariff Korver presenteert hier het perfecte recept voor een rampzalig verloop van een militaire missie.

Alles wat er mis kan gaan, gaat ook mis in ‘Do Not Hesitate’. Nog nooit was een groep militairen zo slecht voorbereid of anticipeerde zo zwak op de situatie rond hen. Het lijkt bijna alsof ze geen militaire training hebben gehad, laat staan een briefing over hun missie. Niettemin krijgt in deze noodsituatie Erik de leiding naar rang en ploeteren de drie jongens voort. Ze vechten vaker met elkaar dan met een vijand, als die er al is. Bovendien worden de drie lastiggevallen door een lokale jongen (Omar Alwan), omdat Thomas zijn geit voor de vijand had aangezien en het onschuldige dier achteloos neerknalde. De naamloze jongen eist compensatie voor zijn dode geit en drijft hiermee de soldaten langzaam tot wanhoop.

‘Do Not Hesitate’ manoeuvreert de kijker overduidelijk in de positie van de voetsoldaten. Hun perspectief is ook die van de kijker, heel nauw. Het verhaal richt zich voornamelijk op de psychologische aspecten van de crisissituatie en hoe overmacht de onderlinge verhoudingen tussen Erik, Mark en Roy op scherp zet. Het gevaar dat constant op de loer ligt, levert de mannen veel stress op en verstoort hun algemeen functioneren. De film blijft helaas steeds hameren op de onvoorspelbaarheid en stress van deze situatie en dat wordt na een tijdje voorspelbaar. Daarnaast is de manier waarop de soldaten met de missie omgaan soms onrealistisch lichtzinnig, bijna op het lompe af. Alsof ze tijdens een kampeervakantie met pech langs de kant staan, hangen de drie soldaten rond die zo waardevolle wagen. Ook vertonen de drie overgebleven personages weinig diepte. De rustige en hartelijke Erik is baas tegen wil en dank. Roy is in zichzelf gekeerd en kropt uit onmacht zijn woede op. Mark is heel druk, vooral met zichzelf bezig en cynisch over de situatie. Dit zijn echt typetjes waar zowat elke oorlogsfilm mee op de proppen komt. Bovendien zie je af aan hun reacties op de situatie met de geit hoe clichématig de personages zijn.

Het meest interessante stuk van ‘Do Not Hesitate’ komt aan het einde als de drie mogen afzwaaien en worden voorbereid op hun terugkeer naar het civiele leven. Ironisch genoeg, was dat het startpunt van dit project voor regisseur Korver. Hij had namelijk gelezen over decadente afzwaaivakanties voor Nederlandse militairen op Griekse eilanden. Daar werd te buiten gegaan aan drank, drugs, seks, en soms geweld. Daar wilde Korver echt iets mee doen, maar hij beet zich voornamelijk stuk op wat er mogelijk voorafging aan die excessen.

Waarom worden er eigenlijk niet meer Nederlandse films gemaakt over de terugkeer van militairen naar Nederland? Er zijn immers al zoveel films hoe het aan het front zelf is, de concurrentie is moordend, zeker internationaal gezien. Zou een film over die afzwaaifeesten en de moeizame terugkeer in de burgersamenleving ook niet voor meer controverse in Nederland zorgen, in plaats van weer een genre gefnuikt oorlogsverhaal over morele keuzes onder stress in Verweggistan? Of maak dan de op zijn minst de plaats van afspelen concreet. Of ligt op het moment het noemen van Afghanistan politiek en maatschappelijk te gevoelig?

Onder de streep is ‘Do not Hesitate’ een niet onaardige poging om te onderzoeken wat een militaire missie in een ver oord doet met het moraal van jonge mensen. Jammer dat deze productie dan aarzelt om te concretiseren waar dat grijze gebied op de wereldkaart ligt en de politiek van ‘thuis’ bijna geheel buitenspel zet. Bovenal spelen de eentonige personages en hun vlakke ontwikkeling de film parten. Korvers film komt dan wel mooi in de slipstream van ‘De Oost’ (Jim Taihuttu, 2021), maar het is helaas geen echte competitie voor die film.

Roy van Landschoot

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 11 november 2021
Speciale vertoning: Nederlands Film Festival 2021