Dossier 137 (2025)

Regie: Dominik Moll | 116 minuten | misdaad, drama | Acteurs: Léa Drucker, Jonathan Turnbull, Mathilde Roehrich, Pascal Sangla, Claire Bodson, Julien Lilti, Florence Viala, Hélène Alexandridis, Solàn Machado-Graner, Stanislas Merhar, Antonia Buresi, Geneviève Mnich, Christian Sinniger, Sandra Colombo, Côme Péronnet, Valentin Campagne, Mathilde Riu, Yannick Morzelle

Je herinnert je vast nog wel de ‘gele hesjes’ in Frankrijk. In 2018 en 2019 gingen de zogenoemde gilets jaunes massaal de Franse straten op, wat een ongekende golf van protest op gang bracht. Wat begon als verzet tegen stijgende brandstofprijzen groeide al snel uit tot een bredere uiting van onvrede en frustratie over sociale ongelijkheid, politieke vervreemding en het gevoel dat grote delen van het land door de overheid worden vergeten. De demonstraties liepen regelmatig uit op gewelddadige confrontaties met de politie, met soms ernstig gewonde betogers tot gevolg. In ‘Dossier 137’ (2025) gebruikt de Franse regisseur Dominik Moll die gespannen periode als vertrekpunt voor een indringende thriller over verantwoordelijkheid, macht en waarheid. In plaats van de protesten zelf centraal te stellen, richt Moll zijn blik op wat er daarna gebeurt: het onderzoek naar mogelijk politiegeweld. Dat perspectief – het systeem dat zichzelf moet controleren – maakt van ‘Dossier 137’ een bijzonder fascinerende en actuele film.

Voor Moll is het onderwerp geen toevallige keuze. Na het succes van de femicide-thriller ‘La nuit du 12’ (2022), die bekroond werd met maar liefst zeven Césars, waaronder die voor beste film en beste regie, wilde Moll opnieuw een politieverhaal vertellen dat verder kijkt dan klassieke thrillerconventies. Zijn nieuwsgierigheid ging ditmaal uit naar de IGPN, de Inspection Générale de la Police Nationale, de dienst die klachten tegen politieagenten onderzoekt. Zeg maar de ‘politie van de politie’. Moll kreeg uitzonderlijke toegang tot deze doorgaans gesloten organisatie en liep een tijdlang mee met onderzoekers in Parijs. Die ervaring vormde de basis voor het scenario dat hij samen met zijn vaste schrijfpartner Gilles Marchand ontwikkelde. De regisseur raakte vooral gefascineerd door de ongemakkelijke positie van deze onderzoekers: politieagenten die hun eigen collega’s moeten controleren. Ze bevinden zich in een permanent spanningsveld, want zowel de buitenwereld als het politiekorps zelf kijkt vaak met wantrouwen naar hun werk. Moll wilde precies dat morele en institutionele mijnenveld zichtbaar maken. Tegelijk baseerde hij het verhaal op verschillende echt gebeurde incidenten tijdens de eerste grote protestdagen van december 2018, waarin demonstranten zwaargewond raakten door politieoptreden.

In de film volgen we inspecteur Stéphanie Bertrand, gespeeld door Léa Drucker. Zij werkt bij de IGPN en krijgt het dossier met het nummer 137 toegewezen: de zaak van een jonge demonstrant die tijdens een protestavond in Parijs zwaar hersenletsel oploopt na een schot van een riotgun. Wat aanvankelijk een routineonderzoek lijkt, groeit al snel uit tot een complexe zoektocht naar de waarheid. Wie loste het schot? En gebeurde dat volgens de regels? Stéphanie en haar collega’s duiken in een berg videobeelden, getuigenissen en verhoren, terwijl ze proberen te reconstrueren wat er die avond precies gebeurde in een zijstraat vlak bij de Champs-Élysées. Daarbij krijgt ze tegenwind van alle kanten. Politieagenten houden de rijen gesloten, slachtoffers vrezen dat hun klacht nooit serieus genomen zal worden en ook binnen het korps groeit de druk om de zaak niet te ver door te trekken. De situatie wordt nog persoonlijker wanneer Stéphanie ontdekt dat het slachtoffer uit dezelfde provinciestad komt als zijzelf. Plots raakt het dossier niet alleen haar professionele plichtsgevoel, maar ook haar empathie en loyaliteit.

Wat ‘Dossier 137’ onderscheidt van veel andere thrillers is de kille, bijna chirurgische manier waarop Moll het onderzoeksproces in beeld brengt. De film draait minder om spectaculaire actie dan om procedure: het verzamelen van camerabeelden, het analyseren van tegenstrijdige verklaringen en het eindeloos herbekijken van videofragmenten in de hoop een detail te ontdekken dat de waarheid onthult. Die aanpak maakt de film soms traag, maar tegelijk ook intrigerend realistisch. De spanning zit niet in spectaculaire achtervolgingen, maar in kleine verschuivingen van perspectief. Drucker draagt de film met haar ingetogen en precieze vertolking van Stéphanie, een vrouw die probeert objectief te blijven terwijl het systeem waarin ze werkt steeds meer weerstand biedt. Ook Guslagie Malanda maakt indruk als een onverwachte ooggetuige die het onderzoek een nieuwe wending geeft. Toch heeft de film niet alleen sterke punten. Door zijn nadruk op procedure kan het verhaal soms afstandelijk aanvoelen en mist het hier en daar emotionele intensiteit. Maar juist die koelheid onderstreept de bureaucratische realiteit waarin gerechtigheid vaak vastloopt.

Uiteindelijk is ‘Dossier 137’ meer dan een spannende onderzoeksthriller. De film laat zien hoe moeilijk het is om verantwoordelijkheid af te dwingen wanneer instituties zichzelf beschermen. Door terug te grijpen naar de context van de gelehesjesprotesten toont Moll dat de onderliggende maatschappelijke spanningen nog lang niet verdwenen zijn. Het resultaat is een film die niet alleen vragen stelt over politiegeweld, maar ook over vertrouwen tussen burgers en overheid. Wie op zoek is naar een traditionele actiefilm zal misschien verrast worden door de bedachtzame toon. Maar voor kijkers die geïnteresseerd zijn in de complexe werkelijkheid achter politieke conflicten biedt ‘Dossier 137’ een scherpe, genuanceerde en soms ongemakkelijk confronterende blik. Het is precies dát ongemak dat de film zo relevant maakt en dat nog even blijft nazinderen nadat het dossier is gesloten.

Patricia Smagge

Waardering: 4

Bioscooprelease: 5 maart 2026