Dracula 2001 – Dracula 2000 (2000)

Regie: Patrick Lussier | 99 minuten | horror | Acteurs: Gerard Butler, Christopher Plummer, Jonny Lee Miller, Justine Waddell, Colleen Fitzpatrick, Jennifer Esposito, Omar Epps, Sean Patrick Thomas, Danny Masterson, Lochlyn Munro, Tig Fong, Tony Munch, Jeri Ryan, Shane West, Nathan Fillion

Een eeuwenoude kist wordt geopend. Een soort Pandora’s box eigenlijk want de ergste nachtmerrie komt eruit. Eeuwen geleden werd de vampier Dracula in deze tombe opgeborgen door Abraham van Helsing, omdat hij niet te doden was. Van Helsing zelf leeft voort om de kist te bewaken. Dat doet hij door bloedzuigers op Dracula los te laten en het bloed vervolgens in zichzelf te injecteren. Maar met het openen van de box beginnen opnieuw rücksichtlose slachtpartijen.

Zoals in veel films wordt de naam Dracula gewoonweg gebruikt om aandacht te trekken. Ook ‘Dracula 2001’ heeft helemaal niks met de vampiervader te maken. Een bewerking valt het ook niet te noemen, de Dracula die we zien is enkel en alleen belust op moorden, terwijl de oer-vampier de westerse wereld van binnenuit wilde overnemen. Maar de horror van Dracula 2001 is berust op bloed wat uit een nek spuit nadat het hoofd er hardhandig is afgehakt. Je moet inderdaad maar net van houden.

‘Dracula 2001’ roept dubbele gevoelens op; de film is niet goed, maar had heel goed kunnen zijn. We worden als kijker gepresenteerd met wat we altijd in een horrorfilm gepresenteerd krijgen: mooie jonge mensen, seks en bloed. Niks nieuws dus. Maar ‘Dracula 2001’ heeft wel een interessante invalshoek wat betreft de herkomst van de vampier. Spoiler warning: Dracula, de vader van alle vampiers, is eigenlijk Judas Iscariot, degene die Jezus verraadde en die door God verdoemd is om tot aan het eind der tijden op aarde te dwalen en hel en verdoemenis te zaaien. Jammer genoeg wordt dat gegeven pas aan het einde bekend. Een gemiste kans, want hier valt toch veel uit te putten .

Wes Craven (van de ‘Scream’ films) is verantwoordelijk voor deze film wat terug te zien is aan het beeld. Veel close-ups, korte maar intensieve spanningsbogen en dat alles snel en flitsend gemonteerd. Het acteerwerk is niet slecht te noemen, maar soms is het ook aan de acteurs te merken dat ze hun rol niet al te serieus nemen. De manier waarop Jeri Ryan (Star Trek’s Seven of Nine) haar vampiertanden laat zien, heeft zelfs iets lachwekkends.

Dubbele gevoelens dus, maar voor de liefhebber is het wel de moeite waard om deze film te bekijken. Zeker voor de vampierliefhebber, want er word hier een interessante theorie opgeworpen. Voor degenen die geen liefhebber zijn van vampierverhalen: je aandacht hoef je er niet bij te houden tot aan het laatste kwartier, dus een prima filmpje om samen met vrienden te bekijken.

Rieneke Kok