Drawing Lots – Lotto (2023)

Regie: Tamta Khalvashi, Zaza Khalvashi | 84 minuten | drama | Acteurs: Inga Jakhutashvili, Guladi Goguadze, Leila Bibineishvili, Anri Mutidze, Omar Beridze

‘Drawing Lots’ speelt zich af in een kustplaatsje aan de Zwarte Zee in het hedendaagse Georgië. Er komen niet heel veel films uit dit land dat zich tussen Oost-Europa en West-Azië bevindt en met dit fraai geschoten portret van een kleine leefgemeenschap krijgen we een goed beeld van hoe het leven daar is. Verrassing of niet: het wijkt niet eens zo erg af van een gemiddeld dorp in West-Europa.

De plaats van handeling is namelijk een binnenplaats, omringd door een flatgebouw en een paar woningen. Hoewel er geen buurt-Whatsapp-groep is, houden de bewoners elkaar nauwlettend in het oog. Sterker nog: al in de eerste paar minuten zien we een bewoner die vanaf zijn bank in de woonkamer zicht heeft op de beelden van vier beveiligingscamera’s. De gepassioneerd gitaar spelende jongeman die op het dakterras zijn kunsten laat horen, onderstreept het gevoel van: hier is niets privé, alles wat je doet wordt gezien of gehoord.

In korte vignettes krijgen we flarden van de levens van de bewoners mee. Er is weinig context en uitleg, waardoor je als kijker geneigd bent veel zaken zelf te vullen. Een man die ’s ochtends naar zijn werk gaat, maar in zijn apartement langs allerlei slapende mensen loopt: wie zijn die mensen en wat is hun relatie tot hem? Zien we daar iets van ergernis in zijn blik of is dit een ritueel wat hij gewend is? Een motorrijder haalt zijn liefje Natela op uit het huis van haar ouders en haar moeder wil daar koste wat het kost een stokje voor steken, maar Natela klimt eigenwijs achter op de motor en vertrekt. De moeder wordt getroost door de buurvrouw, die alles gadegeslagen heeft en die even daarvoor uitgekafferd is door haar bedlegere echtgenoot (iets wat ook het hele apartementencomplex mee heeft gekregen). Waarom blijft zij bij hem? Wat heeft de moeder erop tegen dat haar dochter uitgaat met deze jongeman?

De meeste aandacht in ‘Drawing Lots’ gaat uit naar het verhaal van Zuriko, een puberjongen en zijn oudere love interest. De eerste keer dat we hem zien, richt hij zijn smartphone op een vrouw die op het balkon geniet van het zonnetje. Als zij doorheeft dat hij naar haar kijkt, bedekt ze snel haar benen. Bij een volgende ontmoeting praten ze even samen en lukt het hem zijn hand op haar knie te leggen, maar dan wordt ze binnengesleurd door een man (vader? echtgenoot?). Zuriko huurt een limousine (!), nodigt de vrouw uit voor een ritje en dreigt op het strand met zelfmoord als ze niet met hem trouwt. Als hij vervolgens de zee in loopt, is zij overstuur en raken alle buurtbewoners van streek door deze plotselinge gebeurtenis.

Het sterkste punt van ‘Drawing Lots’ is de cinematografie. In prachtig zwart-wit en met beeldige composities weten de filmmakers de aandacht van de kijker vast te houden. Je bent steeds benieuwd naar het volgende mooie shot, meer dan dat je je bekommert om het lot van de personages. Dit ligt overigens niet aan de cast; een mix van professionele acteurs en debutanten zet overtuigend een buurtgemeenschap neer. Het is geen aanlokkelijke woonomgeving en de licht-ironische toon van de film maakt duidelijk dat de filmmakers dit ook beseffen. Tamta Khalvashi maakte deze film van haar vader Zaza Khalvashi (1957-2020) af na zijn dood.

Monica Meijer

Waardering: 3

Speciale vertoning: IFFR 2023
Bioscooprelease: 2 november 2023