Dream Land (2015)

Regie: Steve Chen | 90 minuten | drama | Acteurs: Lida Duch, Hak Kim, Sokun Nhem, Sambath Sem, Kanitha Tith

‘People Change but Memories Endure’. Dit motto van ‘Dream Land’ had niet beter gekozen kunnen worden. Debuterend regisseur Steve Chen wil met een ogenschijnlijk simpel liefdesverhaal in de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Penh de invloed van herinneringen tonen. De invloed die ze kunnen hebben op een land, de maatschappij en het individu. Herinneringen kunnen mooi zijn, maar ook dusdanig vervelend of pijnlijk dat je de gebeurtenissen en gevoelens het liefst allemaal wilt vergeten.

Lida (Lida Duch) is een carrièregerichte jonge vrouw die als makelaar in de in een razendsnel tempo veranderende metropool Phnom Penh werkt. Wat betreft haar werk is er geen vuiltje aan de lucht, maar op het vlak van de liefde is het allemaal minder rooskleurig. De relatie met haar vriend verslechtert en Lida kan hierover moeilijk met zichzelf in het reine komen. Ze wil van de herinneringen af, die ooit zo mooi waren, maar nu ook zo betekenisloos.

Het verhaal van Lida is tegelijk het verhaal van de bloederige geschiedenis van Cambodja ten tijde van de Rode Khmer en het regime van Pol Pot. Deze afschuwelijke periode willen de mensen het liefst compleet vergeten. Door de modernisering van Phnom Penh lijkt het alsof men de ogen sluit voor de herinneringen en een nieuwe toekomst omarmt. Een stad, net als het gehele land, die net als Lida in een ontkennende fase zit, want herinneringen zijn de basis van het heden en de toekomst en kunnen nou eenmaal nooit echt worden verdwijnen. Wanneer Lida terugkeert naar het prachtige Kep, een culturele plaats die niet de turbulente veranderingen van Phnom Penh heeft ondergaan, maar waar herinneringen aan het verleden nog bij elk gebouw, in elke hoek voelbaar en zichtbaar zijn, ontdekt ze dat de geesten uit het verleden niet alleen maar akelig hoeven te zijn.

Met ‘Dream Land’ toont Steve Chen, die aan de Universiteit van Princeton architectuur heeft gestudeerd, een Cambodja in ontwikkeling aan de hand van bouwkunst. Het gaat dan niet om beelden van de majestueuze tempel van Angkor Wat, de verschrikkingen van de Rode Khmer of de armoe, beelden waaruit wij Cambodja vooral kennen. We zien een modern Cambodja met buitenlandse invloeden en een maatschappij die snel verandert. Tijdens de film is op de achtergrond vaak romantische muziek te horen of wordt op een tv een romantische scène afgespeeld. Dit is niet voor niets want de hedendaagse Cambodjaanse media-cultuur bestaat uit een groot deel uit deze vorm van ‘puppy-love’. Dit is ook een manier om in een betere toekomst te geloven en de nare smaak van het verleden even te vergeten. Tegelijkertijd zijn deze beelden niet meer dan momentopnames en kan de herinnering van het verleden niet zo makkelijk worden vergeten als het lijkt.

‘Dream Land’ is een interessante productie die Cambodja op een niet erg bekende manier laat zien. De film moet het hebben van de beelden en het prachtige spel van Lida Duch. Het verhaal zelf heeft an sich niet erg veel om het lijf, maar de wisselwerking tussen persoonlijk verhaal, de architectuur en onuitwisbare herinneringen is indrukwekkend te noemen.

Meinte van Egmond