Dreams (2025)
Regie: Michel Franco | 98 minuten | drama, romantiek | Acteurs: Jessica Chastain, Isaac Hernández, Rupert Friend, Eduardo Gonzalez, Hugo Costa Ramos, Julio Bernal, René Martínez, Nadia Chiney, Marshall Bell, Nadia Flamenco, Ali Kiley, Areyla Faeron, Rafael Jiménez, Mercedes Hernández, Eligio Meléndez, Ana Echeverría, Azarel Govea, Brenda Alardín
‘Dreams’ van regisseur Michel Franco werd geselecteerd voor de hoofdcompetitie voor de Gouden Beer (75e Filmfestival van Berlijn, 2025) en won daar geen enkele prijs. De film is niet te verwarren met een andere film met dezelfde titel geregisseerd door Johan Haugerud, die daar een doorslaggevend succes was en zelfs de Gouden Beer won. In beide films komt een behoorlijke portie seks voor, maar daarmee houdt dan ook elke vergelijking op. Dit als waarschuwing vooraf.
In ‘Dreams’ ontmoet Fernando, een jonge Mexicaanse balletdanser, Jennifer. Zij is de dochter van een rijke mecenas die culturele projecten financiert. De twee krijgen een relatie. Fernando droomt ervan om met Jennifer in San Francisco te gaan wonen en daar een danscarrière op te bouwen. Er is echter veel dat hen scheidt, misschien meer dan dat hen bindt. Fernando smokkelt zichzelf de Verenigde Staten in en zoekt Jennifer op bij haar thuis. Zijn aanwezigheid veroorzaakt een grote rimpeling in haar leven. Hij slaagt erin om solist te worden in een aantal belangrijke balletten, niet in het minst omdat hij goed kan dansen. De bescherming van de familienaam van Jennifer helpt ongetwijfeld ook. En dan wordt hij gearresteerd door de vreemdelingenpolitie en weer op transport gezet naar Mexico. Op een vreemde manier brengt het vertrek van haar geliefde weer orde en regelmaat in het leven van Jennifer. Ze zoekt hem nog op in Mexico, maar hun samenzijn draait uit op een nachtmerrie.
Het hoofdthema van ‘Dreams’ is de afstand tussen Fernando en Jennifer als het gaat om hun beider afkomst en karakters. Zij rijk en zwierig, hij arm en getalenteerd. Dit hoofdthema biedt flink wat mogelijkheden in dit psychologische drama. Maar die mogelijkheden worden niet benut. Voorzover ze aangeraakt worden werkt Michel Franco ze niet of niet voldoende uit. Fernando (vertolkt door Isaac Hernández) blijft in ‘Dreams’ eendimensionaal. Hij is geen prater. Hij laat vooral zijn kwaliteiten als danser en zijn mooie lichaam voor zich spreken. Hetzelfde geldt voor Jennifer (Jessica Chastain, die al eerder met Franco samenwerkte in ‘Memory’ (2023)). Zij is vooral erg mooi, goed gekleed en doet als socialite geen moeite om het stempel van ‘de dochter van’ van zich af te schudden. Samen met haar broer Jake (Rupert Friend) runt zij de diverse charitatieve stichtingen van haar vader. Het verschil in milieu en rijkdom wordt wel getoond in de film maar is nauwelijks een besproken onderwerp. We leren weinig over haar in de film en zien haar niet of nauwelijks opereren in relatie tot de andere personages. Dus een zwijgzame Fernando en een mooie Jennifer die nauwelijks een betekenisvolle dialoog hebben levert geen spannend laat staan psychologisch drama op.
Er is meer in ‘Dreams’ dat het moeilijk maakt de film 98 minuten lang uit te kijken. De enscenering is zonder verrassingen en tamelijk clichématig evenals de cameravoering. Er wordt vooral vergaderd in dure kantoren en ze bezitten dure huizen. Wat die laatste betreft krijg je als kijker permanent het gevoel dat het niet de woningen van de personages zijn, maar vooral dat het mooie opnamelocaties zijn. Enige gelaagdheid komt van de getoonde balletten en de ten gehore gebrachte muziek. Romeo en Julia is hier het beste voorbeeld van een onmogelijke liefde zoals dat ook het geval is tussen Fernando en Jennifer. De stervende zwaan heeft een duidelijke link met het einde van de film, maar grijpt ook terug op het drama van het uiteengaan.
‘Dreams’ sluit enigszins aan bij de actualiteit in dat Fernando wordt gearresteerd door ICE (U.S. Immigration and Customs Enforcement). Maar ook dit wordt niet uitgewerkt. Wat wel wordt uitgewerkt zijn de scènes met seksuele inhoud. De seks is behoorlijk expliciet, heftig en aan het dramatische einde van de film zelfs schokkend. Bij gebrek aan dialoog tussen de personages blijft de seks over als vehikel om boodschappen over te brengen. Boodschappen van liefde en haat. Het is onvoldoende om de film te dragen.
Door het gebrek aan verdieping van de personages vallen grote delen van de film droog. De flashbacks dragen onvoldoende bij aan een beter begrip van wat in het heden gebeurt. Het zijn meer feitelijke voorvallen die de kijker moet kennen. De montage draagt weinig bij en is warrig. ‘Dreams’ is een film vol met clichés. In het aangedragen promotiemateriaal van de distributeur vertelt regisseur Michel Franco over zijn samenwerking met Jessica Chastain. Hij refereert aan het feit dat Jessica op een punt in haar carrière is aangekomen waar ze graag uitgedaagd wil worden en het niet erg vindt om risico’s te nemen. Het is moeilijk te zien waar het riskante zit dat Jessica Chastain graag wil uitproberen. Ze wordt in deze film nauwelijks uitgedaagd, of het moet gaan over de seksscènes. In datzelfde interview geeft Franco ook aan dat hij zich graag laat sturen door Chastain. Dat is misschien precies waar het mis gaat.
Helaas is ‘Dreams’ niet een film die lang zal beklijven. Iets meer visie, iets meer verdieping en een beter script hebben Chastain en Franco nodig voor hun eventuele volgende gezamenlijke productie.
Ton IJlstra
Waardering: 2
Bioscooprelease: 12 maart 2026