Drei – 3 (2010)

Regie: Tom Tykwer | 119 minuten | drama, komedie, romantiek | Acteurs: Sophie Rois, Sebastian Schipper, Devid Striesow, Annedore Kleist, Angela Winkler, Alexander Hörbe, Winnie Böwe, Hans-Uwe Bauer, Peter Benedict, Georgette Dee, Michael Dorn, Cedric Eich, Christopher Karl Hemeyer, Hans Hohlbein, Senta Dorothea Kirschner, Thomas Kornmann, Gotthard Lange, Alexander Scheer, Gundi Anna Schick, Karl Alexander Seidel, Mick Slaney, Hannes Wegener, Alexander Yassin, Martina Ysker

Regisseur Tom Tykwer heeft na Europese successen als ‘Lola rennt’ zijn geluk tijdelijk in Hollywood beproefd, resulterend in films als ‘Perfume: the Story of a Murderer’, en keert na bijna tien jaar terug naar Duitsland om een hedendaagse tragikomedie te maken over een stel moderne Berlijners die in Europese ogen alles hebben wat hun hart begeert. Ze zijn intelligent, cultureel en sociaal actief, hebben interessant werk en zijn gelukkig samen. Ja, misschien zijn ze – hun twintigjarig jubileum naderend – in sommige facetten van hun relatie wat laconiek geworden, maar dat lijkt weinig af te doen aan een liefdevol samenzijn.

Het Duitse milieu waar Hanna en Simon zich in bewegen, wordt door Tykwer realistisch en gevoelig vastgelegd. Actuele thema’s zoals de ethische discussie rondom celmutilatie of de moeilijke tijden in de kunstsector worden door de hoofdpersonages indirect aangesneden. Tykwer weet op deze manier de nodige diepgang aan de film toe te voegen en toch is het geen intellectueel pamflet dat hij hier neerzet, geen elitaire wereld, maar een gewone Duitse waarin ook voetbal, drank en seks belangrijke spelers zijn. Hanna ontmoet via een ethische commissie waaraan zij deelneemt de aantrekkelijke en vriendelijke Adam. Nadat ze elkaar verschillende keren zijn tegengekomen, belanden ze – nadat Hanna heeft geprobeerd de juiste beslissing te nemen – bij elkaar in bed. Dat dit voor Hanna feitelijk niets betekent voor haar liefde voor manlief Simon kun je als kijker helemaal begrijpen. Niet een ongelukkig samenzijn zorgt bij haar voor de lustgevoelens voor Adam, maar eerder een onschuldige vreugde en een levenslust die zij nu eenmaal voelt.

Ondertussen loopt ook Simon Adam tegen het lijf – letterlijk, in een futuristisch drijvend Berlijns binnenzwembad waar zij beiden baantjes trekken ter ontspanning. De twee mannen komen elkaar nadien vaker tegen en zoeken elkaars samenzijn steeds meer op. De expliciete seksscènes maar ook de omgang tussen man en vrouw en man en man, worden met tact en liefde in beeld gebracht. Het grote verschil in aanloop naar de twee affaires is helder: waar de relatie tussen Hanna en Simon begint met een bezoekje aan een Shakespeare-voorstelling en eindigt in bed, vangt die van de twee mannen juist aan met wat anoniem handwerk in de kleedkamer van het zwembad om later te resulteren in een geestelijke band. Beide relaties beginnen op te bloeien, terwijl óók de band tussen Hanna en Simon sterker wordt. Een driehoeksrelatie, dat kan natuurlijk alleen maar mislopen, zou je denken. Daar heeft Tykwer andere ideeën over, die uitlopen tot een ietwat naïef maar niettemin idealistisch en poëtisch plot.

De hoofdrolspelers zijn zoals dat in films van Tykwer kan (zo ook in ‘Lola Rennt’ en ‘Der Krieger und die Kaiserin’) stoer, krachtdadig en kwetsbaar tegelijkertijd. En daarom bijna per definitie bewonderenswaardig. Ook is Tykwer een van de weinigen die een haast magisch realisme in de hedendaagse Europese film kan verbeelden, en dat combineert met allerhande cinematografische trucjes. Zo ook hier, als Simon bijvoorbeeld de ziel van zijn overleden moeder tegenkomt tijdens een ochtendwandeling. Of het fantastische eindshot, waar menig ander regisseur niet zo snel mee weg zou komen. ‘Drei’ is geen ‘Lola rennt’ of ‘Der Krieger und die Kaiserin’, daarvoor is het verhaal simpelweg niet verrassend genoeg, maar de prettige samenkomst van herkenbaar, haast achteloos realisme en poëtische dromerigheid maakt van de film zeker een aanrader.

Ruby Sanders