Duivinder (2026)

Regie: Rik Sinkeldam | 90 minuten | familie | Acteurs: Lisanne Hoefnagels, Harry Piekema, Liza Sips, Ruben van der Meer, Jesper Hesseling, Ilse Warringa, Rik Sinkeldam, Horace Cohen, Glenn Coenen, Elly de Graaf, Sytse Faber, Merijn Oerlemans, Zahra Wijnstein, Perry Mulder, Luc Swinkels, Styno Huijkman, Donovan Kraag, Liv Sinkeldam

De periode dat Covid_19 de hele wereld in haar greep hield, heeft naast ongelooflijk veel narigheid ook een aantal mooie dingen opgeleverd. Er was meer focus, meer aandacht, meer creativiteit, wat leidde tot bijzondere projecten, warme vriendschappen en uitzonderlijke kunstwerken. Lisanne Hoefnagels was tien jaar toen ze haar ouders, in Coronatijd, ging helpen in hun dierenwinkel. Een van de dingen die haar opviel, was de eenzaamheid van ouderen. Ze ontmoette veel bejaarde mensen, die toch nog iets van verbinding met de maatschappij hadden door hun huisdieren. Dat gegeven, dat haar nauw aan het hart ligt, én het feit dat er nog geen speelfilm was over postduiven inspireerde het jonge meisje tot het schrijven van een verhaal. Dat verhaal werd na een crowdfundingsactie uiteindelijk de film ‘Duivinder’.

Fenna (gespeeld door Lisanne Hoefnagels zelf) is met haar ouders en broertje verhuisd van de grote stad naar een plattelandsdorp. Op de dag van de verhuizing besluit ze per fiets de buurt te verkennen en zo maakt ze kennis met een duif én diens houder, Henk (Harry Piekema). Op haar eerste schooldag wordt ze op sleeptouw genomen door Kyra (Zahra Wijnstein), het tweetal heeft meteen een klik. Ook Kyra raakt in de ban van de duiven van Henk. Wat Fenna nog niet weet, maar de kijker allang doorheeft, is dat Henk haar opa is. Sinds het overlijden van oma Toos (ongeveer rond Fenna’s geboorte) heeft de familie geen contact meer met hem. Dit is vooral een keuze van haar vader (Sytse Faber), die steevast – heel volwassen (not) – aangeeft er niet over te willen praten (maar dat later gelukkig toch doet).

Fenna is een tiener met een missie. Ze wil er eigenlijk voor zorgen dat haar opa weer geluk in het leven vindt – buiten het duivenmelken om – en dat haar familie weer met haar opa omgaat. Daarnaast moet ze een spreekbeurt houden – de keuze voor het onderwerp ligt voor de hand: postduiven én heeft ze te maken met Harrie, haar vriendelijke buurman (Merijn Oerlemans) die twee kippen heeft (Drum en Stick, kudo’s voor deze namen) die steeds de benen (kippenpoten?) nemen (en hoe handig: Harrie werkt bij de postduivenvereniging Brabant 2000). Fenna’s moeder is dan weer als de dood voor die kippen, wat later leidt tot een mooie oplossing voor een anders ontstaand probleem in het scenario.

‘Duivinder’ is een redelijk rechttoe-rechtaan familievriendelijk avontuur, waarin je de meeste wendingen in het verhaal al aan voelt komen. Door de introductie van slaappillen aan het begin van de film weet je al dat die later nog eens aan bod komen. Ook de lerares zonder voornaam (“Megastreng”) zou wel eens een belangrijk figuur kunnen worden. Dat hindert in dit soort films minder, omdat de doelgroep hier nog niet zo op let. De humor is hier en daar wat aan de flauwe kant, met name de gesprekken tussen Harrie en zijn collega, maar de “Frans” sprekende douanier is dan wel weer grappig.

Wat ook geen zwaarwegend punt voor de jeugdige kijkers zal zijn is het acteerwerk, dat hier en daar voor wat ongemakkelijke, onnatuurlijk aanvoelende situaties zorgt. Lisanne Hoefnagels is overigens een sprankelende actrice – wellicht speelt haar toewijding en grondige kennis van en verbondenheid met het verhaal een grote rol, maar ze draagt de film met gemak, in sommige situaties zelfs met meer flair dan enkele van haar volwassen tegenspelers.

De film ziet er verzorgd uit, met mooie shots van de omgeving, die je doen verlangen naar een zomerdag om over het platteland te fietsen. Al met al is ‘Duivinder’ een leuke familiefilm en een heel verdienstelijk debuut voor een tiener.

Monica Meijer

Waardering: 3

Bioscooprelease: 4 februari 2026