Dune (2021)

Recensie Dune (2021) CinemagazineRegie: Denis Villeneuve | 156 minuten | avontuur, drama | Acteurs: Timothée Chalamet, Rebecca Ferguson, Zendaya, Oscar Isaac, Jason Momoa, Stellan Skarsgård, Stephen McKinley Henderson, Josh Brolin, Javier Bardem, Sharon Duncan-Brewster, Chen Chang, Dave Bautista, David Dastmalchian, Charlotte Rampling, Babs Olusanmokun, Benjamin Clémentine, Souad Faress, Oliver Ryan, Stephen Collins, Charlie Rawes, Richard Carter, Gloria Obianyo

Regisseurs David Lynch en Alejandro Jodorowsky hadden grote plannen toen zij de mogelijkheid kregen om de legendarische scifibestseller ‘Dune’ te verfilmen. Lynch’ film flopte en van Jodorowsky’s versie hebben we alleen een storyboard en documentaire. Er leek een vloek te rusten op ‘Dune’; het boek was simpelweg onverfilmbaar. Na zijn succesvolle sciencefictionfilms ‘Arrival’ en ‘Blade Runner 2049’, mocht Denis Villeneuve het proberen. Bijna een jaar na de originele releasedatum is de langverwachte, epische verfilming dan toch eindelijk te zien in de bioscoop.

‘Dune’ speelt zich af in het jaar 10191 op de woestijnplaneet Arrakis, de enige planeet waar de grondstof spice gevonden kan worden. Spice is ontzettend belangrijk voor het gehele universum. Het maakt namelijk ruimtevaart op grote afstanden mogelijk en heeft een geestverruimende werking wanneer het geconsumeerd wordt. De keizer van het universum wijst de populaire Duke Leto Atreides (Oscar Isaac) aan om te regeren op Arrakis en de spiceproductie hoog te houden. Hoewel de Duke een belangrijke functie heeft, is het zijn zoon waar alle aandacht naar uitgaat. Paul Atreides (Timothée Chalamet) is een begaafde jongen waarvan het gerucht gaat dat hij de Kwisatz Haderach is; de messias die de mensheid naar de volgende stap van evolutie zal brengen en het universum zal leiden. Pauls moeder Jessica (Rebecca Ferguson) is lid van de Bene Gesserit, een vrouwenorde die speciale krachten beheerst en zorgvuldig bloedlijnen kruist om de Kwisatz Haderach voort te brengen. Jessica baart haar zoon Paul in plaats van een dochter, een ontwikkeling waar het hoofd van haar orde niet blij mee is. De komst van de Kwisatz Haderach is te vroeg volgens Gaius Helen Mohaim (Charlotte Rampling), een van de leiders van de Bene Gesserit. Paul wordt met de jaren steeds krachtiger en dat blijft niet onopgemerkt. Zowel de leiders van de Bene Gesserit als de aartsvijanden van de familie Atreides, de Harkonnen, willen Paul zo snel mogelijk opgeruimd hebben.

Net als ‘Arrival’ en ‘Blade Runner 2049’ is ‘Dune’ een imposante film als het gaat om productie. De muziek van componist Hans Zimmer is overweldigend door de bombastische klanken. De ruimteschepen en paleizen zijn gigantisch. Toch ontbreekt de grootsheid van het ‘Dune’ universum in het verhaal. Er wordt niet helemaal duidelijk gemaakt wat de motieven achter de acties van belangrijke personages zijn. Een kleine gemiste kans, aangezien de film dik tweeënhalf uur duurt en dat genoeg tijd zou moeten zijn om de karakters meer diepgang te geven. ‘Dune’ wordt gepresenteerd als ‘Dune: Part One’. Villeneuve wil twee films maken van het eerste boek om zo recht te doen aan het uitgebreide verhaal. Dat betekent dat de film eindigt met een cliffhanger. Villeneuve had wellicht een deel van de eerste helft kunnen opschuiven naar deel twee, om zo de personages beter te kunnen introduceren. ‘Dune’ voelt als een inleiding tot de wereld van schrijver Frank Herbert, maar had nog meer aandacht kunnen besteden aan de hoofdpersonages.

Desondanks is ‘Dune’ geslaagd. Het is een spektakel dat absoluut in de bioscoop gezien moet worden vanwege de adembenemende sfeerbeelden en sets. De kostuums en make-up zijn met veel oog voor detail gemaakt, wat laat zien dat Villeneuve veel passie heeft voor het boek. ‘Dune’ is niet alleen een standaard sciencefiction actiespektakel tussen goed en kwaad. Villeneuve brengt de religieuze en psychedelische kanten van het boek naar voren door het verhaal langzaamaan op te bouwen naar een climax. Hij besteedt veel aandacht aan kleurrijke sfeershots van de eenzame en woeste planeet Arrakis. Hierdoor stijgt de spanning met iedere minuut en geeft Villeneuve de toeschouwer de tijd om te wennen aan de complexe wereld. ‘Dune’ gooit je namelijk in het diepe door direct lastige termen te gebruiken zonder toelichting. Normaal zou dit als vervelend en overweldigend ervaren kunnen worden, maar Villeneuve neemt de tijd om op een goed tempo de kijker mee te nemen door het verhaal.

Het zou enorm zonde zijn mocht er geen ‘Dune: Part Two’ komen. De toon voor een nieuwe, epische scifi saga is gezet. Ondanks dat het een lange zit is, smeek je na afloop van de film om nog meer te weten te komen over deze nieuwe wereld. Denis Villeneuve staat naar eigen zeggen al startklaar om deel twee te filmen. Het is afwachten of de film genoeg geld opbrengt voor een vervolg. Aan de kwaliteit zal het in ieder geval niet liggen.

Job Vijftigschild

Waardering: 4

Bioscooprelease: 16 september 2021